Dingen anders aanpakken, stoppen met ineffectief gedrag, in actie komen op onze dromen, wensen en verlangens, het blijkt moeilijker dan gedacht. Soms leidt dit er zelfs toe dat we twijfelen of we wel echt willen wat we dachten dat we wilden.

Maar het kan wel, als we ons maar realiseren dat veranderen energie en tijd vraagt. En dat we gewoonte dieren zijn. Daarom is het handig om iedere dag op een vast tijdstip bewust tijd in te plannen voor die dingen die we echt belangrijk vinden, die we echt willen. En het liefst op dat tijdstip dat we ons het fitst voelen. Meestal zal dat in de ochtend zijn.

Succes.

Ik luisterde van de week op mijn I-pod een uitzending van  het programma De Avonden. Guus Kuijer, voorheen de kinderboekenschrijver (www.guuskuijer.nl) werd geïnterviewd over zijn laatste boek “Hoe word ik gelukkig?” Kern van zijn antwoord op deze vraag is dat het goed is om je ergens in te verliezen. Inspannen, vasthouden en doorzetten, daar wordt je gelukkig van. Mooi antwoord. En wat mij betreft heel erg waar. De kern van de coaching die ik doe gaat over het vinden van het antwoord op de vraag: ‘Wat vind ik zo leuk en waardevol dat ik mijn talenten daar volledig voor wil inzetten?‘ Waar ligt jouw passie, wat wil jij bijdragen aan dit team, deze organisatie, deze samenleving? Opgeven is geen optie meer als je bezig bent je diepste verlangens te vervullen op een manier die bij jou past. Dat voelt moeiteloos.

In mijn inbox zag ik een mooi voorbeeld van iemand die volop bezig is zich in haar droom te verliezen. Carolien Ruijs van Studio Ca is bezig om een droom  te realiseren, die vraagt om vasthoudendheid en doorzetten: “The Bombay Challenge” .  Een ‘race’ van Bombay naar Chennai in India in een TukTuk. En dat dan weer ten behoeve van een goed doel; Cordaid kinderstem de organisatie die hulp biedt aan kinderen in sloppenwijken. Voor wie haar wil steunen klik dan op de volgende link:  FlyerBC Ca

Bente Heijtel, een nieuw collega van ons onderging samen met mij en andere TalentFirst collega’s een proeverij “slimmer werken…” En dit zijn haar ervaringen:

‘Wie heeft er meer dan tien emails in zijn inbox?’ vraagt één van de trainers duidelijk als opwarmertje. Ik steek mijn vinger op. ‘Wie meer dan honderd?’ Terwijl ik het aantal vingers zie halveren, dwaal ik af naar mijn inboxen. Mijn hotmail is een doolhof aan herinneringen. Ik kan me het moment niet heugen dat ik voor het laatst iets heb verwijderd wat ook nog maar enigszins van waarde zou kunnen zijn. Resultaat: 9657 emailberichten, zoeken is onmogelijk geworden en over het continue bombardement aan spam valt niet te twisten. Is het luiheid of onwetendheid, vraag ik mij af. Ik kies voor het laatste.

Als ik 5 minuten later een smsje ontvang, word ik met mijn neus op de feiten gedrukt. 804 berichten in mijn inbox. Oké, ik ben om. ‘Archiveren’ krijgt een plekje in mijn vocabulaire.

Hack 1: ‘Wees de baas over je inbox.’ Yes, I can! denk ik opeens totaal overtuigd van het nut deze meeting. Handen uit de mouwen, we gaan beginnen aan een grote schoonmaak! ‘Kies vaste momenten op de dag waarop je email bekijkt, neem alles in behandeling en richt 3 mappen in (archive, follow up en hold), zodat je je inbox te allen tijde leeg kunt houden. Mailtjes die je binnen de minuut kunt beantwoorden, direct wegwerken en maak actielijstjes van berichten die een follow-up behoeven. En oja, maak een aparte map voor nieuwsbrieven.’ So far so good…

…

Hack 9: ‘Verover het web’. In een sneltrein kennis vergaren door alle nuttige informatie naar jou toe te laten komen. Het gehiem: RSS. ‘Tis heel makkelijk’ zo vervolgt de stem die me bijna begint te duizelen. ‘Stel dit in, maak dat aan, voeg dat toe…’ Hé! We zijn toch opzoek naar minder werk en minder stress? Fijn hoor, al die oplossingen voor informatie, maar met mijn inbox wordt straks niet meer gesold!

“Dan nog maar een inbox erbij?”, twijfelt een stem in mijn achterhoofd. Enigszins verloren laat ik de laatste 5 minuten aan me voorbij gaan. Als ik mezelf na de workshop bij de koffiemachine probeer te herpakken, grijp ik toch de kans aan om nog een laatste vraag te stellen: ‘Heeft u ook een tip voor al die verschillende wachtwoorden?’ Linked In, Twitter, Facebook, Hyves, Hotmail, GMail, Skype, Xing… Ik ben over het algemeen meer tijd kwijt met het opvragen van nieuwe wachtwoorden, dan dat ik me bezig kan houden wat deze uitvindingen voor me kunnen betekenen!

Tussen alle regels door lees ik toch vooral voordelen van het slimmer werken en besluit ik de overload aan informatie te laten bezinken om thuis tot een gericht actieplan te komen.

Nu, een week later, voel ik me opgeruimder en aanweziger dan ooit. En dat mag ook wel, want man, wat een werk! Een ‘hack-les RSS’ kan ik nog wel gebruiken, maar met een opgeschoonde mailbox, een up-to-date adresboek, een blog en een actief profiel op Linked In, Twitter en Facebook is de eerste slag gewonnen.

Ha, tis (net) werken!

Proud to present…:

WordPress: http://benteheijtel.wordpress.com

Twitter: http://twitter.com/BenteHeijtel

Website: www.benteheijtel.nl

Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie reacties.

Samen kleur geven

Beide klanten zijn leuke, intelligente en sociaal vaardige mensen die tot voor kort zonder problemen functioneerden. Mensen zoals jij en ik bij wijze van spreken. Maar onder druk kunnen zij soms gedrag vertonen dat door anderen als storend wordt ervaren. Tot zover nog niks bijzonders. Maar een specifiek onderdeel van het gedrag bestaat er juist uit dat de indruk wordt gewekt dat men niet open staat voor feedback. Het gevolg daarvan is dat collega’s of vrienden vaak onbewust besluiten om maar even niks te zeggen van het storende gedrag. In plaats daarvan kiest men er vaak voor om de persoon in kwestie non verbaal te laten merken dat men het gedrag als storend ervaart of om het contact met de persoon maar te vermijden. Die reactie wordt vaak wel waargenomen, maar niet geheel onlogisch, vaak onjuist geïnterpreteerd. De persoon voelt zich niet gehoord, afgewezen of niet begrepen. En dat heeft weer als gevolg dat de persoon in kwestie nog meer gestrest raakt en daardoor het oorspronkelijke storende gedrag nog sterker gaat vertonen en nog minder open lijkt te staan voor feedback. En zo ontstaat er een negatieve spiraal die ik wel omschrijf als het Feedbacklek.

Gelukkig is er een manier om het Feedbacklek te dichten. En dat is eigenlijk heel eenvoudig. Wij kunnen het lek als een ware Hansje Brinkers dichten. Niet door onze vinger in de dijk te stoppen, maar door lef te tonen en juist heldere feedback te geven aan onze collega’s of vrienden op die momenten dat zij daar het minst voor open lijken te staan. Waarbij het belangrijk is om vooral ook te benoemen dat de persoon in kwestie gedrag vertoont dat de indruk wekt dat men niet open staat voor feedback.

Succes!