Dromen

Hoe ik mijn droombaan ontdekte bij Trabajo

Hoe ik mijn droombaan ontdekte bij Trabajo

Trabajo

Vrijdag 19 november ontdekte ik per ongeluk mijn nieuwste droombaan, toen ik te gast was bij Trabajo. Trabajo helpt mensen met kleine afstand tot de arbeidsmarkt om te voorkomen dat ze in de bijstand komen. Dat gaat soms om wetenschappelijk opgeleide mensen en ook om mensen met minder opleiding. Allen worden samengebracht, en in groepen van 15 personen in een snelkookpan van 3 maanden begeleid naar een duurzame betaalde baan. Het is een intensief traject, want elke dag is voor de helft gevuld door (productie-)werk en voor de andere helft met training en coaching. En dat drie maanden lang.

Er was een reden voor een feestje, want Trabajo bestond een jaar en had inmiddels hele goede resultaten laten zien. 60% van de deelnemers is inmiddels aan het werk in een betaalde baan, veelal met duurzaam perspectief.

Jubileum

Om het 1 jarig jubileum luister bij te zetten, mocht ik de zaal een uurtje vermaken rondom mijn thema droombanen. Voorafgaand aan de middag, hadden 250 mensen de mogelijkheid gekregen een DroomBaanReis te ondergaan. Tien dagen kreeg iedereen een mail met opdracht, gebaseerd op het boek ‘Marijn Is Klaar Met Werken’. Heel veel mensen hebben de reis gemaakt, en ik heb een mailbox vol ontroerende, inzichtvolle en inspirerende reacties van de deelnemers. Ik had dus veel zin om naar Eindhoven af te reizen voor de finale…

Nadat we de oprichters en initiatiefnemers in het zonnetje hadden gezet, lieten we een aantal deelnemers aan het woord. Deelnemers Patrick, type ruwe bolster blanke pit, maakte indruk met een paar krachtige one-liners over wat Trabajo hem had geleerd. Van zijn trainers had hij inspirerende lessen geleerd zoals “Als je valt ben je nog niet verslagen”. Of een volstrekt verfrissende manier van solliciteren, door gewoon een bedrijf binnen te stappen met de openingszin: “We hebben allebei geluk vandaag!’.

Vervolgens mocht ik met de zaal aan de slag en dat was een mooie ervaring. Stel je voor: vrijdagmiddag, een donkere zaal met achterin de lonkende bar. Ik ontdekte dat er maar één manier was om deze groep aan me te binden: interactief en met humor. Met diverse oefeningen liet ik mensen met elkaar in gesprek gaan en nodigde ik ze uit om uit hun comfortzone te stappen. Lekker los, lekker luchtig.

En toen ik daar, tegenover de donkere anonieme mensenmassa in theaterachtige-borrelsetting, mijn ding deed bedacht ik me ineens: zou stand-up comedy dan inderdaad mijn volgende droombaan zijn? (zoals mijn anonieme coach me al suggereerde…)

Esther Jacobs interviewde me voor ‘Wat is jouw droom?’

Esther Jacobs interviewde me voor ‘Wat is jouw droom?’

Sinds we een paar jaar geleden samen op een podium stonden bij CapGemini, kruisen Esther Jacobs‘ en mijn wegen elkaar herhaaldelijk. En dat is altijd inspirerend.
Zo gaf het interview (lees het hieronder) wat ze met me afnam, voor haar boek ‘Wat is jouw droom?’, mij de impuls voor actie voor mijn droomproject: het DroomBaanHotel.

Het interview is leuk geworden, tussen een heleboel andere leuke en inspirerende levensverhalen. Hieronder mijn stuk, met daaronder een link naar een pdf van het eerste hoofdstuk. En naar de bestelpagina voor het hele boek van Esther.

Huub (42) zegde zijn baan op om een eigen bedrijf te beginnen. Hij werd ‘droombaangoeroe’ en helpt nu anderen hun droombaan te vinden.

“Ik werkte bij Randstad. Toen ze daar mijn droombaan niet hadden, heb ik hem een aantal keer zelf gecreëerd! Uiteindelijk moet je het toch zelf doen.
De eerste keer werd ik account manager new business in Amsterdam. Ik merkte dat alle uitzendbureaus in dezelfde vijver visten en zich op dezelfde klanten stortten. Ik dacht: als we nu eens vooruit denken en juist bedrijven benaderen die zich in Amsterdam willen gaan vestigen, dan onderscheiden we ons, hebben een duidelijke meerwaarde en hebben eigenlijk geen concurrentie. Ik maakte een strak plan, Randstad kon er niet omheen. Het idee werd dus goed ontvangen en ik kreeg de functie die ik zelf had bedacht.

De tweede keer zat ons kantoor op de Dam midden in het centrum van Amsterdam. Ik merkte dat we eigenlijk weinig deden voor de winkels om ons heen. Tijdens een interview met AT5 bedacht ik impulsief dat we daar iets aan moesten doen en onthulde ik een plan daarvoor. Ik vroeg de mensen van AT5 om als titel onder mijn naam “Randstad Retail” neer te zetten. Die divisie van Randstad bestond helemaal niet! In de hiërarchie naar beneden toe werd de actie goed ontvangen, maar naar boven toe was het hele bedrijf in rep en roer. Gelukkig had ik van tevoren even bij mijn directe baas gecheckt en die vond het wel een goed idee, dus dekte hij me. ‘Zolang je maar resultaten boekt is het voor mij OK’ zei hij letterlijk. Randstad Retail was al op TV, bestond dus eigenlijk al, kortom ze konden er niet meer omheen. Met zoveel publiciteit moesten er wel iets gebeuren en mocht ik uiteindelijk met het plan aan de slag.


Weer een tijd later zou mijn vriendin naar Rome verhuizen. Ik wilde natuurlijk graag met haar mee. Randstad bleek wel in Noord-Italië een kantoor te hebben, maar niet in Rome. Ik dacht: “waarom eigenlijk niet in Rome?” en schreef een business plan voor ‘Randstad Rome’. Ik ging op eigen houtje een week naar Rome, huurde een scooter en reed bij alle concurrenten langs om een offerte te vragen voor een denkbeeldig bedrijf dat zich in Rome zou vestigen. Zo bracht ik de hele markt in kaart. Dat plan legde ik voor aan mijn baas. Wat meespeelde in de beslissing om mij Randstad Rome op te laten zetten waren twee dingen: Ik was er al geweest, had het onderzoek al gedaan: ik had initiatief getoond en laten zien dat er een markt lag voor Randstad. Een ten tweede had ik al ontslag genomen om met mijn vriendin mee naar Rome te verhuizen. Ik had dus niets te verliezen en was niet afhankelijk van Randstad. Bij wijze van spreken zou ik het plan ook zelf kunnen uitvoeren of bij een concurrent voorleggen. Al die factoren speelden denk ik mee.


Uiteindelijk heeft het avontuur in Rome niet lang geduurd. Mijn kantoor viel onder Randstad Italië en ik had constant discussies met mijn Italiaanse baas. Ik wilde met een groot PR offensief de nieuwe vestiging in de markt zetten. Hij had meer een klein winkeltje in gedachten. Uiteindelijk kwamen we er niet uit.

Na een aantal jaar bij uitzendbureaus kwam ik tot de conclusie dat de branche van werving en selectie vooral is gericht op de bedrijven die mensen nodig hebben. Die organisaties zijn het uitgangspunt, niet de werkzoekenden. De bedrijven betalen de werving, dus zij hebben het voor het zeggen.

Ik besloot een ‘omgekeerd’ wervingsbureau op te zetten. We werkten vanuit de klant, de werkzoekende. De mens was leidend, niet het bedrijf. Wij zochten uit wat de werkzoekende wilde en vonden een passende baan. Uiteindelijk ontvingen we dan ook nog de bemiddelingsfee van het bedrijf, maar we gaven de helft weer aan de klant als opleidingsbudget. Het was een vernieuwend concept en het liep goed.

Ik moet zeggen dat ik wel enigszins naïef in het ondernemerschap was gestapt. Het was hoogconjunctuur: de economie draaide als een tierelier. Iedereen was op zoek naar mensen en er werd enorm veel geld betaald voor de bemiddeling. Ik nam al snel een aantal mensen aan en bood ze een hoog salaris, een auto, een laptop etc. Zolang het goed ging was dat geen probleem, maar in 2001, na 9/11 zakte de markt in. Het was een enorme uitdaging: de hele wervings- en selectiemarkt stortte in. Mijn bedrijf met hoge kosten werd een financieel drama. Ik bleek geen goede manager te zijn. Ik was op van de stress en werd een soort tiran op de werkvloer. Toen we bijna failliet gingen, heb ik met pijn in het hart afscheid moeten nemen van mijn medewerkers. Ik bleef achter met een halve ton euro schuld.

Daar kwam nog bij dat in dat zelfde jaar ook ons eerste kind werd geboren en mijn vrouw borstkanker bleek te hebben. Gelukkig is alles weer goed gekomen, maar je kunt je voorstellen hoe onzeker, chaotisch en moeilijk die tijd was…

Die schuld drukte enorm op me. Van een goede vriend kreeg ik de tip om regelingen te treffen met mijn schuldeisers. Ik wist helemaal niet dat dat kon, maar veel bedrijven kiezen in zo’n situatie liever voor een klein bedrag ineens, dan een onzeker groter bedrag (met het risico dat degene die ze moet betalen failliet gaat en ze dus helemaal niets krijgen), in de toekomst. Voor een trainingsbureau mocht ik mijn schuld afbetalen door trainingen te verzorgen. Zo heb ik een groot deel van mijn schuld weggewerkt.In die periode ontstond een nieuw idee. Ik wilde trainingen gaan verzorgen voor werkzoekenden, en ze daar zelf voor laten betalen. Zo was ik niet afhankelijk van de grote bedrijven en kon ik me nog beter op de klant richten. Ik besloot dit keer geen mensen in dienst te nemen. Dat was minder risico en bovendien was ik geen goede manager gebleken. Bij TalentFirst werken we alleen met free-lancers, die zich helemaal verbinden aan het concept en de trainingen die we geven. Het is heel leuk dat iedereen zijn eigen verantwoording heeft, flexibel zijn tijd in kan delen, zijn eigen klanten heeft en dat we toch gezamenlijk een filosofie, methode en ruimte delen.

Eigenlijk ben ik dankbaar dat het zo is gegaan. Als de crisis een jaar later was gekomen, was het heel anders gelopen. Dan had ik nog meer mensen in dienst gehad, nog meer kosten gemaakt en was de financiële ramp nog groter geweest. Dan had ik het waarschijnlijk niet gered als de crisis uiteindelijk had toegeslagen. Het klinkt raar, maar zo’n crisis is goed voor ondernemers. Je moet dan goed naar je kosten kijken. Als de economie goed draait is de druk minder groot. Crisis is een kans. Je moet goed kijken naar je kosten en je toegevoegde waarde. Als je makkelijk geld verdient, dan let je daar niet zo op en dan word je log en lui.

Wat ik heb geleerd is dat je zoveel mogelijk actie moet ondernemen. Je moet zoveel mogelijk zaaien en alle omstandigheden creëren en optimaliseren die je kunt beïnvloeden. Daarna moet je het loslaten en aan het universum overlaten of het lukt. Je moet je er niet persoonlijk aan verbinden. Dus: zelfs als je er alles aan hebt gedaan, lukt het niet altijd. Maar als je er niet alles aan hebt gedaan, dan kan je jezelf dat nooit verwijten.”

De Wet van Sinterklaas

De Wet van Sinterklaas

Regelmatig heb ik een niet te stuiten drang om een nieuwe droom te realiseren. Wat daar dan ook voor nodig is en wat daar dan ook voor moet wijken. Ik vind het echt een kick als het lukt! En dat gebeurde al een aantal keren in mijn leven, waardoor ik de succesformule steeds beter begrijp. Het blijkt verrassend simpel.

Dromen realiseren

Een paar jaar terug droomde ik van een 350 m² pand, waar wonen en werken te combineren zouden zijn, liefst betaalbaar, midden in de Jordaan, uiteraard met een buiten erbij. Mensen om me heen lachten schamper en zeiden: ’Dat willen we allemaal wel’. Vastberaden en doelgericht ging ik aan de slag. Alles moest ervoor wijken en dagelijks ondernam ik diverse acties. Ik deelde mijn droom en mijn acties op een blog. Het duurde niet lang voordat ons huidige pand aan de Amsterdamse Bloemgracht zich aandiende, nadat de eigenaar mijn blog had gelezen.

Vorig jaar rond deze tijd droomde ik van een groot charity-event waar duizend mensen allen € 100 aan een goed doel zouden schenken. Met behulp van een blog over mijn droom vond ik vele mensen die me wilden helpen en samen realiseerden wij binnen vijftig dagen ’De Dag van de Overvloed’. In januari had ik een andere droom, waar alles voor moest wijken. Ik besloot nu echt mijn overtollige kilo’s aan te pakken. Op mijn blog deelde ik mijn wens en wat ik er allemaal voor wilde doen en laten. En doordat veel mensen dat lazen en mij scherp hielden, lukte het me om in 90 dagen 14 kilo af te vallen.

Wet van Sinterklaas

De succesformule is simpel: voel je droom en ga er met zo veel mogelijk actie, vastberaden achteraan. Benut vervolgens de Wet van Sinterklaas*): als je vertelt wat je wilt, dan krijg je het vaak ook! Deel met zo veel mogelijk mensen wat je wilt en nodig hebt, zodat zij je erbij kunnen helpen!
Inmiddels droom ik alweer verder. Nu over: het DroomBaanHotel! Ik fantaseer over een plek waar mensen met een carrièrevraagstuk een meerdaags en intensief coachingstraject kunnen volgen (de zogenaamde DroomBaanReis), precies zoals ik het in het boek ’Marijn Is Klaar Met Werken’ heb beschreven. En die plek gaat er komen. Zeker weten. Want resoluut steven ik af op 1 december, de dag waarop het ideale DroomBaanHotelpand van ons kan worden. Als ik er tenminste in slaag voor die tijd 20 visionairs te vinden die net als ik in het plan geloven, en in ruil voor o.a. het gebruik van het hotel, mij tijdelijk een bedrag van € 25.000 lenen**).

*) De Wet van Sinterklaas werd bedacht door Rob den Best: ‘Als je niet duidelijk vraagt wat je wilt, krijg je meestal iets anders’
**) Meer info over het DroomBaanHotel en participeren via deze link.

Tim Ferriss on dreamjobs and the 4 hour work week

Tim Ferriss on dreamjobs and the 4 hour work week

Spending almost 25% of a whole work week with Tim Ferriss (45 minutes in his case, since he’s the author of the highly inspirational book ‘Four Hour Work week), was a complete privilege!

Maximize time and energy

I was happy to find out that we’re on the same site when it comes to the concept of work. Although sometimes misunderstood on this, Tim is not aiming for people to quit working or be inactive. He’s very passionate to help people maximizing the time and energy they spend on the things they love. And that can be work as well!

Tim hates to see that so many talented and valuable people waste their time on things they dislike, but which they think they need to do in order to secure finances. His contribution – with the book and blog – is to teach many short cuts and tricks to prevent work for work’s sake and free time to do what you love.

Dreamlining

In the interview, Tim gives an interesting insights in how he organizes his own life. Listen to his dreamlining charts for the next months and more distant future. He shares some topics from his new book. It is an exciting hacker’s guide to the human body (Becoming Super Human) that will be published autumn 2010.
He also shares his thoughts on the projects on education, both in the U.S. and abroad, in which he is involved, in association with www.roomtoread.org and www.donorschoose.org

Listen yourself to the full audio file of the interview here

Thanks to Tim, and to Boris and Patrick of The Next Web to give me this opportunity!
(I enjoyed being accompanied by Hans, the man behind the most succesful seminars in Holland)

Mijn dubbelleven en alcohol

Mijn dubbelleven en alcohol

Sinds oud en nieuw drink ik geen alcohol meer. Zoals dat vaker gaat, besloot ik de wijntjes en biertjes eens een poosje te laten staan. Geen idee voor hoe lang. Goede voornemens, je kent ze. Tegelijkertijd kreeg ik een reactie op mijn blog over ‘het eindejaarsgesprek met jezelf’ van Ruth, uit Indonesië. Zij vertelde trots te zijn al twee jaar geen alcohol meer te drinken. Ik was getriggerd.

Geen Alcohol

Rond 15 januari besloot ik, o.a. geïnspireerd door een filmpje van Anthony Robbins, werk te gaan maken van mijn droom om minder dan 90 kg te wegen. Daar paste mijn tijdelijke alcohol-ban natuurlijk perfect in. Met mijn inspanningen om af te vallen verlengde ik automatisch mijn non alcohol experiment.

Inmiddels zijn we bijna 4 maanden verder. Ik ben 14 kg lichter, voel me fit en mentaal scherp. En ik drink nog steeds geen alcohol, ondanks de verleiding die er af en toe is om mee te doen in de gewoonte van velen om me heen. Het is opvallend hoe vaak je gek aan gekeken wordt als je een frisje neemt in plaats van een prosecco, biertje of wijntje.

En na vier maanden heb ik een bijzondere ontdekking gedaan. Het niet drinken van alcohol levert me een zee van tijd, scherpte, effectiviteit, energie en mogelijkheden op! En er is eigenlijk geen nadeel aan!

Dubbelleven

Het voelt alsof ik een dubbelleven heb gekregen. Ik maak feestjes mee waar ik me uitstekend vermaak, leuke gesprekken en plezier en fiets fris als een hoentje naar huis. Ik sta tot 3 uur ‘s nachts op een housefeest in de Gashouder, om vanaf 9 uur de volgende ochtend een super DroomBaanDag te verzorgen, zonder een centje pijn. Gisteren begon een Amsterdamse VrijMiBo om 18 uur op ‘t Spui en ging over in een gezellige avond via de Pieper, George en Bo Cinq tot 2.00 u. En vanmorgen stond ik om 9 uur weer in mijn Yoga les. Het begin van een heerlijke zaterdag in de zon. Hoe anders zou dat gelopen zijn als ik mijn glaasjes had meegedronken tussen 18.00 en 2.00 uur?

Ik ben er eigenlijk wel uit. Het experiment verleng ik voor onbepaalde tijd. Ik ben er blij mee!

Wat MOET ik Timothy Ferriss vragen op 27/29 april?

Wat MOET ik Timothy Ferriss vragen op 27/29 april?

The Four Hour Workweek heb ik gelezen en herlezen en nog eens herlezen. Gesmuld heb ik van de inzichten van Timothy Ferriss. Zijn briljante kijk op hoe je leven te organiseren en welke rol werk daarin zou moeten hebben, heeft voor mij vele mentale deuren geopend. Ik was er dan ook als de kippen bij toen de kans zich aandeed om hem te interviewen als hij tijdens The Next Web Conference op 27, 28 en 29 april 2010 zal spreken.

Neem je dromen als uitgangspunt

Ik ben een fan van Ferriss omdat hij in zijn boek begint met het belangrijkste: neem je dromen als uitgangspunt bij het vormgeven van je leven en je carrière. Niet je status, baan, salaris of positie is bepalend, maar het leven waarbij jij je vingers af likt. Niet het geld van de miljonair, maar de lifestyle is het benijden waard. Ik genoot van zijn ideeën en inzichten om alles in je werkproces te elimineren wat je afleidt en wat eigenlijk onnodig is.

Automatiseren

Ook het automatiseren van je werkproces heeft me geholpen. Vele onderdelen van mijn werk komen direct bij de persoon terecht die er wat mee doet (in plaats van bij mij). Zelfs directe links naar onze leveranciers heb ik ingevoerd, wat me enorm veel tijd oplevert. Jezelf uit de loop van je workflow halen is voor mij een van de grootste effectiviteitswinners gebleken.

Toch zijn er ook een aantal dingen in zijn boek waar ik niet achter sta. Tim lijkt te beweren dat werken per definitie noodzakelijk kwaad is. Iets dus, wat je moet beperken tot een minimum (vier uur). Ik denk, met mijn collega’s van TalentFirst, daarentegen dat het mogelijk is om werk te hebben wat je zo leuk vind en wat zo waardevol voor anderen is, dat je er graag (veel) meer dan 4 uur per week aan besteedt.

Geld verdienen

Ik vind ook niet dat je zo veel mogelijk geld moet verdienen, om vervolgens naast dat werk leuke dingen te kunnen doen. Ik denk dat je werk en vrije tijd allebei leuk en vervullend kunt maken. En daar kan (veel) geld verdienen een onderdeel van zijn.

Ik zie er naar uit om hem hierover te kunnen ondervragen op de conferentie. Heb jij aanvullende vragen die ik niet achterwege zou moeten laten? Wil je in de voorbereiding mijn co-interviewer zijn? Wil je helpen zodat ik de beste vragen aan Ferriss voor kan leggen, zodat we optimaal gebruik maken van deze kans? Ik vermeld je graag als mede-auteur van het interview als je vraag aanvullend is.

Ik ga zingen!!

Ik ga zingen!!

Aanstaande dinsdag volg ik een Masterclass zang in het Parooltheater, die live mee te maken is, in het Parooltheater in Amsterdam. Lils MacIntosh, vermaard rock en jazz zangeres is mijn onorthodoxe lerares. Ze wordt begeleid door Clous van Mechelen (Jantje Vos) op piano.

Ik ben excited!

Kom je kijken? Met zingen heb ik altijd al wat gehad, maar ik heb er nog nooit echt werk van gemaakt. Hoewel ik het altijd heel erg leuk vond, nam ik de eerste dertig jaar van mijn leven nooit les of zong ik nooit in een bandje. Wel was ik een blauwe maandag drummer, met matig succes overigens.
Tijdens mijn studententijd zette ik mijn eerste kleine schreden op het zangpad. Ik zong eens een nummertje van De Dijk mee met (het toen nog onbekende) Volumia in La Grotte du Yeti. De populaire feestapres-ski bars in de Franse Alpen, opgezet door vrienden, waar ik bedrijfsleider was. Ook zong ik nog een of twee keer in een studentengelegenheidsbandje. Het nam nooit enige vorm aan.

Talentvol zanger zoekt dito band

Na mijn studententijd zette ik een stap. Het was mooi geweest, bedacht ik me, en ik zette een advertentie in de Telegraaf: ‘Talentvol zanger zoekt dito band’.
Fake it, till you make it, moet ik gedacht hebben. Of gewoon lekker keten, dat kan ook. Het probleem ontstond nadat ik inderdaad ingehuurd werd door een talentvolle band. Zij waren stuk voor stuk beter, gemotiveerder, professioneler en talentvoller dan ik… ;-( Het duurde dan ook niet lang voordat de bandleider met een serieus gezicht tot me wendde….
Daarmee stierf mijn zingdroom weer een langzame dood in de vergetelheid.

Toch kon ik best zingen, zo kwam mij steeds vaker ter ore. Ook toen ik later serieus zangles nam, verteld mijn capabele zangjuf me na een aantal leuke lessen, dat ik het beste gewoon iemand kon vinden om lekker samen mee te gaan spelen. een pianist of gitarist, en gewoon lekker zingen. Maar het kwam er nog niet van. Druk druk druk….

Toen ik trouwde bracht ik een zelfgeschreven Nederlandse cover van Elton John’s ‘Your Song’ voor mijn kersverse echtgenote ten gehore. Een verrassingsact, onder begeleiding van vriend Menno op de vleugel. Een smashing succes, mag ik zeggen. Zelden heb ik Wien zo overmand door emoties gezien… En de complimenten daarna waren niet van de lucht! Moest ik daar niet wat mee?

Mens durf te leven

Afgelopen juni zong ik, bij de lancering van het boek ‘Marijn Is Klaar Met Werken’ het nummer ‘Mens durf te leven’. Het was een stap uit mijn comfortzone, want ik vond het heel spannend. Onbegeleid, voor een driehonderd koppig publiek. Het klonk niet al te best, vond ik zelf. Maar menigeen complimenteerde me achteraf met het lef en ook met de zangkwaliteit. En ik vond het zo superleuk, dat het echt smaakt naar meer. Dus trok ik wederom de stoute schoenen aan en legde aan Frank Wijn, de componist die in mijn boek voorkomt, voor om het nummer ‘Mens durf te leven’ in een eigen versie op te nemen. Met speels gemak vond hij het prima. Een eigen compositie, een eigen tekst. Dat gaan we binnenkort maken en opnemen. Wordt vervolgd!

Maar nu eerst de masterclass met Lils. Super leuk en spannend. Ik ga de nummers ‘Big Yellow Taxi’ van Joni Mitchel / Counting Crows zingen. En het nummer ‘Alles is Liefde’ van Blof.

Pagina 2 van 812345...Minst recente »