het nieuwe werken

Oproep aan HR minnend Nederland: geef talent een kans!

Toen ik elf jaar geleden startte met mijn onderneming en een naam koos met het woord ‘Talent’ erin, zag de wereld er anders uit dan vandaag.
Bij ‘talent’ dacht je aan exotische dingen als muziek, dans of kunst. 
Niet zelden moesten we onze ‘klanten’ dan ook uitleggen dat je bij ons ‘talentenbureau’ geen auditie kon doen voor Idols-achtige programma’s, maar dat we mensen bemiddelden en training en coachen verzorgden.
Het was een verwarrende tijd voor de ‘talenten-specialisten’ die wij waren.

Tegenwoordig neemt elke recruiter, P&O manager of personeelsmedewerker het woord ‘talent’ minimaal drie keer per dag in de mond.

Ook lijnmanagers nemen zichzelf eigenlijk niet meer serieus als er niet af en toe gesproken wordt over de talenten van de medewerkers.
In 2011 lijkt ‘talent’ het meest gebruikte en misbruikte verzamelbegrip als het over mensen in hun werk gaat. 
Uitzendbureaus claimen de term (jij hebt talent, wij hebben werk) en talentmanagers of talentdevelopment programs zijn inmiddels de normaalste zaak van de wereld bij de meeste bedrijven. 
Postbus 51 heeft zelfs een grote campagne met de ‘talentenvertaler’, compleet met televisie-exposure en website.

In de eerste jaren waarin ‘talent’ als term in opmars was, was er verwarring rond de definitie, maar dit lijkt dit nu langzaam weg te ebben. 
Een talent ben je niet, een ‘talent’ heb je (meerdere zelfs). 
Een ‘talent’ is niet een persoon die iets bijzonders kan. Een ‘talent’ is ook niet het veelbelovende aanstormende jonkie van de organisatie.
Nee, een talent is een positief onderscheidende eigenschap waarover iemand beschikt. 
Een talent is iets waar je goed in bent. Iets wat je makkelijk afgaat van nature en wat je in meer of mindere mate ontwikkeld hebt. Een talent is een eigenschap met onderscheidend vermogen: iets waar jij van nature goed in bent, maar waar een heleboel anderen minder goed in zijn.

Een ‘talent’ is ook niet persé iets exotisch, het kan om gewone dingen gaan: een organisatietalent, het talent om goed te overtuigen, een talent om jezelf goed uit te drukken, een talent om te schrijven, tekenen, onderzoeken, autorijden, kaartlezen, ideeën bedenken, oplossingen als eerste zien, de boel aan de gang houden. 
Iedereen heeft talenten. Er is niemand die nergens goed in is.
Steeds algemener wordt dit ‘talentdenken’ geaccepteerd in mensminnend Nederland.

Hoewel de term ‘talent’ gemeengoed is geworden en door sommigen als een irrelevant containerbegrip terzijde wordt geschoven, ben ik een groot voorstander van de term en van het ‘talentdenken’ wat er bij hoort.

Ik geloof dat werk een van de belangrijkste zaken in ons leven is. Niet alleen omdat we er verreweg het meeste tijd aan besteden (meer dan aan je partner, aan je kinderen of aan je vrienden), maar vooral omdat werk ons de mogelijkheid geeft ons optimaal te ontwikkelen. Werk kan het perfecte podium zijn om het beste wat je in je hebt te laten zien en daarmee van toegevoegde waarde voor anderen te zijn.
Ik ben een fervent voorstander van werk en de afgelopen jaar ben ik onafgebroken bezig geweest de kunst van het werken te verspreiden en een lans te breken voor werk. 
Werk is namelijk het mooiste wat er is, als je tenminste het juiste werk doet! 
Als je er tenminste in slaagt het werk te doen wat bij je past en waarin je datgene wat jij te bieden hebt, kunt inzetten.

En dat lijkt voor een heel groot deel van de arbeidsbevolking een lastige opgave. Het grootste deel van de werknemers zit op een plek waar ze liever niet zijn, doet werk waar ze liever vandaag dan morgen mee zouden stoppen en vakanties en weekenden worden uitbundig gevierd omdat men dan weer even verlost is van het werk! 
Wat een zonde. Wat een verspilling van energie, tijd en moeite. Wat een zinloze besteding van het grootste deel van je leven!

Het goede nieuws is dat het vrij eenvoudig is om mensen te helpen bij het vinden van vervullend werk. Met een aantal simpele processen en ingrepen, zijn mensen te motiveren en te bewegen naar een werkplek waar ze wel energie van krijgen, bevlogen zijn en vervulling krijgen van wat ze doen. En waar ze de beste bijdrage leveren aan de wereld om hen heen.
Dat kan met het simpele drie stappenplan: inzicht, vertaling, actie.

Vervullend werk is werk waarin je datgene wat jij te bieden hebt kunt inzetten voor anderen, op een manier die waardering en beloning oogst.
Het is werk waarin je jouw ‘talenten’ kunt benutten. Waarin je datgene wat jou van nature makkelijk afgaat, de hele dag kunt doen en waarmee je een wezenlijke bijdrage kunt leveren.

De term ‘talent’ helpt ons om op een laagdrempelige manier mensen inzicht te geven in de dingen die echt bij hen passen. 

De snelste weg naar geluk en succes is als je je talenten kunt inzetten ten behoeve van anderen. Daarom is ‘Wat zijn jouw talenten?’ de eerste cruciale vraag.
En die vraag is eigenlijk eenvoudig te beantwoorden. Ga maar op zoek naar momenten waarop je helemaal in je element was. Kijk maar eens naar de momenten in werk waarin de tijd voorbij vloog.
Onderzoek maar eens wat de topmomenten in je leven tot nu waren. Eenvoudige manieren om inzicht te krijgen in je talenten.
Of vraag het aan de mensen om je heen. Zij weten over het algemeen vrij nauwkeurig wat jouw talenten zijn. Je vrienden, je ouders, je collega’s. Zij hebben een haarscherp beeld in waarin jij jezelf onderscheidt van anderen. Anderen kunnen je helpen om die talenten te zien die jou zelf niet meer opvallen, omdat ze je tenslotte je leven lang al makkelijk af gaan.

Het inzicht in talenten is de eerste stap om te vertalen naar werk. Alleen als je weet hoe het ideale werk eruit ziet (waarin je je talenten kwijt kan), kun je in actie komen om dat werk te bemachtigen.
In actie komen zonder zelfinzicht is zinloos en weinig effectief. 
Net zoals het zelfinzicht zonder dat je erop in actie komt, ineffectief is.

Ik verheug me in een veranderde wereld, waarin het uitgaan van talenten van mensen steeds breder geaccepteerd is.
Ik verheug me ook in organisaties, waarin steeds meer gezien wordt dat een optimale werksituatie ontstaat als een individuele werknemer zijn of haar talenten kan inzetten binnen de doelen van de organisatie.
Een groeiende gelijkwaardigheid op de arbeidsmarkt, waarin werknemers en werkgevers met elkaar onderzoeken hoe er optimaal kan worden gewerkt aan zowel de collectieve als de individuele doelen. 
En dat werkrelaties gedijen zolang beide partijen bereid zijn open te zoeken naar de optimale synergie tussen wat de organisatie wil en wat het individu te bieden heeft.
Ik verheug me erin dat dit steeds meer vervulde professionals oplevert, voor wie werk niet langer ‘noodzakelijk kwaad’ is, maar een vrij gekozen, leuke manier om je tijd te besteden en bij te dragen.
De wereld wordt er mooier van!

Maar denken en handelen vanuit ‘talenten’ kan uitdagend zijn. 
Wat als iemand eigenschappen en kwaliteiten in huis heeft die net niet lijken te passen bij wat de werkgever wil? 
Wat als iemand eigenlijk andere verlangens heeft dan die op dit moment in de organisatie handig zijn?
Dat zijn de momenten waarop ‘talentdenken’ op de proef wordt gesteld. Dan vergt het moed, vertrouwen en visie om open te gaan onderzoeken of er mogelijkheden zijn waarbij de talenten van het individu recht wordt aangedaan. Het vraagt durf en karakter van recruiter, lijnmanager of leider om open te staan en echt op zoek te gaan naar win-win kansen. En niet toch voor de korte ‘niet-lullen-maar-poetsen-want-je-krijgt-er-toch-voor-betaald’ aanpak. 
Maar achter die uitdaging ligt de sleutel naar duurzame inzetbaarheid en samenwerking.

Als professionals in het P&O vak hebben we een enorme kans. 
Ik geloof dat werk een plek is waar mensen het beste uit zichzelf kunnen halen, als ze in staat zijn om het juiste werk te doen. 
Als mensen echt kunnen groeien in dat wat hen van nature gegeven is, zullen ze in staat zijn om de beste bijdrage te leveren, de meest tevreden klanten te bedienen en de leukste versie van zichzelf te zijn.

Wij, als mensminnend deel van de natie, hebben de kans om hier een bijdrage aan te leveren, door in recruitment, HR cycli en beoordelingsystemen het ‘talentdenken’ continu hoog in het vaandel te houden.
Als we dat doen dragen we eraan bij dat meer mensen de weg naar geluk en succes bewandelen, via het volgen van hun talenten.
Zullen we die kans oppakken met elkaar?

(note: dit is het hoofdartikel in het blad Werf &, waarvan Huub gasthoofdredacteur was in oktober 2011)

Doe je dat thuis ook?

Als mensen vragen wat wij met mijn bedrijf TalentFirst nou precies doet, kan ik voor de lange en de korte route kiezen.
De lange route leidt langs uitgebreide beschrijvingen van onze talentenontwikkelingsprogramma’s voor grote en kleine bedrijven, personal branding trainingen, de persoonlijke coaching voor individuen, seminars en inspiratiesessies. Best leuk om te vertellen, maar wel wat lang.
Daarom kies ik vaker voor de kortere route. Die is eenvoudiger en luidt:
“Wij helpen mensen om meer zichzelf te zijn op hun werk”.

In de meeste organisaties en bedrijven worden medewerkers, bewust of onbewust, subtiel of wat minder subtiel, aangezet om zich te gedragen zoals het hoort. Hele volksstammen spelen tijdens kantooruren een rol. Ze doen hun uiterste best om te passen in het ideaalprofiel, kleden zich naar behoren (bijvoorbeeld net zoals de baas) en gedragen zoals ze denken dat het hoort.
Het resulteert in een grote grijze massa vergelijkbare professionals, die nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn. Wij helpen mensen om zich daar bewust van te worden en om opnieuw een keuze te hebben.

Het is namelijk maar de vraag of die aangepaste versie van jezelf wel de leukste versie is! Tenslotte gedragen de meeste mensen zich thuis, met vrienden of familie anders dan op hun werk. Zou het kunnen dat de thuisversie van jezelf eigenlijk leuker, echter en effectiever is?

Het is de moeite waard om eens te onderzoeken.
Wat zou er gebeuren als je meer jezelf bent op je werk?
Welke dingen doe je thuis en laat je op je werk achterwege?
En welke daarvan (vast niet allemaal) zou je best kunnen doen op je werk?
Stel jezelf of je collega’s af en toe eens de vraag ‘Doe je dat thuis ook?’.

Ik ben geinspireerd door mensen die echt zichzelf zijn op hun werk, en daardoor een bijzonder leven leiden, succes hebben in hun loopbaan en minder stress over de werk/ prive balans. Zij kijken niet alleen uit naar het weekend, maar ook naar de maandagmorgen, om weer lekker aan de slag te gaan! Voor hen is werken een feest.
Hoe je dat doet, bespreken we met tal van voorbeelden en rolmodellen op het podium tijdens het ‘Thank God It’s Monday’-event in Amsterdam op 20 juni. Het geheim van een inspirerend leven blijkt namelijk verrassend eenvoudig: Werken is geen opgave meer is, als je gewoon jezelf bent. Juist op je werk!

Wat te doen bij schijnloyaliteit

In een onderzoek van Right Management geeft 74% van de werknemers aan ‘latent werkzoekend’ te zijn. Dus: of heel actief aan het solliciteren, of passief advertenties in de gaten houden, of open staan voor nieuwe kansen en daar ogen en oren voor open houden. Een uitdaging voor werkgevers….

De crisis lijkt over te zijn gewaaid en de massale terugtocht van  babyboomers die met pensioen gaan, leidt tot steeds meer tot krapte op de arbeidsmarkt. De schijnloyaliteit van veel werknemers, die zich in de afgelopen twee jaar rustig hebben gehouden – uit crisis-angst elders geen baan te kunnen vinden – vertaalt zich nu in een rusteloos om zich heen kijken, door driekwart van werkend Nederland!

Wat een drama voor werkgevers!
Als driekwart van je mensen eigenlijk het liefste elders zou zijn, hoe effectief en productief kun je dan met elkaar iets moois bouwen of onderhouden? Hoe blijf je dan zelf als baas of leidinggevende nog gemotiveerd?

Het antwoord is eigenlijk eenvoudig.

Steeds meer werkgevers zien in dat de relatie met je werknemers niet ‘for granted’ kan worden genomen. En door bovenstaande cijfers zullen nog veel meer werkgevers zich dat gaan realiseren.

‘Amuse me, or loose me’
bleek een van de belangrijkste eisen van de nieuwe generatie werknemers, volgens een onderzoek van Studentalent uit 2010. Ik denk dat dit het belangrijkste kenmerk is van ‘het nieuwe werken’. Werknemers nemen met minder geen genoegen meer, ze willen zichzelf in kunnen zetten als totaal mens, compleet met talenten, drijfveren, waarden, dromen en ambities. Werkgevers zullen de relatie met hun werknemers steeds serieuzer moeten nemen en echt moeten kijken wat individuele werknemers boeit.

Gedurende de (beperkte) tijd dat werkgever en werknemer met elkaar optrekken, zullen beide partijen op gelijkwaardige manier moeten bekijken hoe beider doelstellingen, ambities, kwaliteiten en dromen elkaar kunnen versterken. Alleen dan is een organisatie in staat om werknemers te behouden die in de overige 25% vallen: zij die er graag voor kiezen voorlopig te blijven en samen synergetisch te werken.

Tim Ferriss on dreamjobs and the 4 hour work week


Spending almost 25% of a whole work week with Timothy Ferriss (45 minutes in his case, since he’s the author of the highly inspirational book ‘Four Hour Work week), was a complete privilege!

I was happy to find out that we’re on the same site when it comes to the concept of work. Although sometimes misunderstood on this, Tim is not aiming for people to quit working or be inactive, he’s very passionate to help people maximizing the time and energy they spend on the things they love. And that can be work as well!

Tim hates to see that so many talented and valuable people waste their time on things they dislike, but which they think they need to do in order to secure finances. His contribution – with the book and blog – is to teach many short cuts and tricks to prevent work for work’s sake and free time to do what you love.

In the interview, Tim gives an interesting insights in how he organizes his own life. Listen to his dreamlining charts for the next months and more distant future. He shares some topics from his new book, an exciting hacker’s guide to the human body (Becoming Super Human) that will be published autumn 2010.
He also shares his thoughts on the projects on education, both in the U.S. and abroad, in which he is involved, in association with www.roomtoread.org and www.donorschoose.org

Listen yourself to the full audio file of the interview here

Thanks to Tim, and to Boris and Patrick of The Next Web to give me this opportunity!
(I enjoyed being accompanied by Hans, the man behind the most succesful seminars in Holland)

Het Nieuwe Werken – onbegrepen en misbruikt

Het Nieuwe Werken grijpt om zich heen. Helaas wordt het begrip nog te vaak verkeerd begrepen en zelfs misbruikt. Jammer en onnodig, want het kan ook de perfecte hefboom zijn die juist nu nodig is.

Als het over Het Nieuwe Werken gaat, ligt de focus bijna altijd op de inzet van techniek en de fysieke inrichting van werkplekken en kantoren. Het komt niet verder dan slimmer werken met ict-vaardigheden en tools en locatie-onafhankelijk werken. Het Nieuwe Werken wordt een handig argument voor extra bezuinigingen op werkplekken of om meer privé-tijd van werknemers af te snoepen (‘het Nieuwe overWerken’).

Terwijl het Nieuwe Werken juist een enorme kans is om arbeid veel beter te benutten en effectiever en slimmer om te gaan met intelligentie, kennis, passie en talent van mensen. En dat is precies wat professionals op de arbeidsmarkt van nu niet alleen wensen, maar zelfs eisen! Maar dan zullen we het Nieuwe Werken wel anders moeten aanvliegen en doel en middel niet met elkaar moeten verwisselen.

Slim gebruik maken van technische middelen, zonder het doel helder te hebben, doet me denken aan een perfect schaatsende Sven Kramer die de verkeerde bocht neemt. Ik denk aan al die Porches Turbo in de dagelijkse file op de A2. Of aan met groot technisch vernuft, zoeken op Funda of Marktplaats, zonder duidelijke zoek-criteria. Efficiënt, maar niet effectief. Als de professional die behendig de carrièreladder op klimt, om boven te ontdekken dat hij tegen de verkeerde muur staat.

Om de potentie van Het Nieuwe Werken volledig te benutten, zullen we op individueel en collectief niveau eerst en vooral stil moeten staan bij de vraag wat we willen doen. Eerst het wat, dan het hoe.
Als organisatie moet je eerst nadenken over je visie en missie. Waarvoor ben je ook alweer met elkaar bezig, wat wil je bijdragen of bereiken?
En als individu moet je jezelf eerst de vraag stellen wat jij te bieden hebt. Wat wil jij bijdragen, wat zijn jouw talenten, passies en drijfveren. Wat vind jij belangrijk? Waar krijg jij de lichtjes van in je ogen?
Eerst het wat, dan het hoe.

Laten we het Nieuwe Werken vleugels geven. Maar dan wel op de meest effectieve manier. Laten we organisaties en professionals empoweren om te ontdekken wat echt bij ze past (het wat) en pas daarna helpen bij het organiseren van de (technisch) meest efficiënte route om dat te realiseren (het hoe). Simpel door te helpen bij het zelfonderzoek wat de eenvoudige vraag naar jouw onderscheidend vermogen bloot legt. Want als je daar begint, wordt het Nieuwe Werken de hefboom die ons helpt optimaal gebruik te maken van het menselijk potentieel.

Gashouder Challenge (#10 van 50): Hulptroepen mobiliseren!

Ik ben op een missie. Nog 41 dagen om een 500+ p seminar en een 1000+ p feest in de Gashouder neer te zetten. Elke dag een blogpost over de vorderingen.

Vandaag weer van veel mensen hulp aangeboden gekregen, en dat is maar goed ook, want er komt een berg op me af. Een berg werk die allemaal op korte termijn aandacht vragen… en dat grijpt me soms ook een beetje naar de keel.
Dus: mogenochtend begin ik met een inventarisatie van alles wat er moet gebeuren, en welke prioriteiten ik erbij heb. En dan ga ik kijken naar het aanbod aan hulp wat er is, en dat ga ik aan elkaar knopen. Misschien woensdag of donderdag een meeting met een aantal van hen organiseren, om het concreet te maken….

Het wordt spannend!

En nu ga ik er vroeg in, en met een boek ontspannen op mijn nieuwe kussen….
Dan kan ik morgen hard aan de bak!

Ongekende mogelijkheden


Vandaag zou ik (net als gisteren) een lezing geven op de beurs Diversity Works. Gisteren een volle zaal met 150 mannen en (voornamelijk) vrouwen. Eén probleem: woensdag is mijn papa dag en ik had niets geregeld voor mijn lieve kids. De oplossing: ik nam ze mee.
Erg leuk experiment: ik dacht laat ik eens out of the box denken en een groot aantal moeders – waarvan veel worstelen met de werk/prive balans – stretchen op wat er allemaal mogelijk is.
Een beetje verbouwereed publiek van weer 150 vrouwen en (een paar) mannen, keken naar mij als spreker terwijl mijn zoon van 7 en mijn dochter van 3 aan een tafel zaten te spelen of op het whiteboard een tekening maakten.
Het was een hylarisch avontuur. Zo anders dan hoe een lezing er normaal aan toe gaat.
Ik zelf genoot vooral van de momenten waarop ik werd onderbroken door mijn dochter, en waarop ik dan heerlijk primair kon reageren, midden in een zin (‘wat is er schatje?’). Echt heel leuk en verfrissend. Laten we het niet allemaal al te serieus nemen…

Er ontstond echter één extra uitdaging. Mijn dochter Nikki ontpopte zich als een waar podiumbeest. Toen zij mij 10 minuten had geobserveerd met de microfoon en een volle zaal die muisstil luisterde naar mijn verhaal, dacht ze nog maar 1 ding: DAT WIL IK OOK!! Daar werd van mij de nodige tact en strategie gevraagd!
Gelukkig had ik heel wat oefeningen in mijn verhaal paraat, waarmee ik het publieks steeds weer een paar minuten aan het denken zette. Dat gaf me de gelegenheid ook wat aandacht aan de kids te geven, die een vrij korte spanningsboog hebben. Gelukkig was zoon Piet er ook. Hij hield het iets langer vol dan zijn zusje en kon haar regelmatig behoeden mijn microfoon uit handen te trekken.

Aan het eind van het verhaal kwam ik er echt niet meer onderuit. Nikki wilde de vloer.
Toen ik mijn verhaal had afgerond, na een uur, kondigde ik voor het eerst (en vast niet voor het laatst) van mijn leven mijn dochter aan ‘on stage’. Ze zong met de microfoon een prachtig lied voor een aandachtig luisterend publiek. Bovendien werd ze beloond met een oorverdovend applaus!

Ik zie uit naar de volgende lezing op woensdagmiddag!

Pagina 1 van 3123