internet

Volg me op Twitter!


Nu mijn boek www.personalbrand.nl bij de drukker ligt, ben ik me nog actiever met verschillende social networks aan het bezig houden. Centraal thema van het boek: ‘Hoe maak je effectief gebruik van al het moois wat web 2.0 te bieden heeft?’
De meesten kennen LinkedIn, Hyves en Youtube wel, maar doe je er je voordeel mee in je queeste om je doelen en dromen te realiseren? En wat is er allemaal mogelijk, waar je nu nog geen weet van hebt.

Twitter is voor veel mensen een mooi fenomeen in die laatste categorie.

Sinds een paar dagen heb ik me vol op Twitter gestort. Twitter is een ‘microblog’; je houdt je netwerk middels kleine berichtjes (max 140 karakters, een soort sms) op de hoogte van wat je doet. Het is een leuke manier om interessante dingen die je meemaakt met anderen te delen.
Het mooie van Twitter is dat je zelf kunt bepalen van wie jij die update berichtjes wilt ontvangen. Ook kun je bepalen wie jou mag ‘volgen’, d.w.z. wie jou updates mag ontvangen.

Mijn eerste Twitter dagen waren leuk en leerzaam.
Ik ontving van televisiemaker Francisco van Jole een twitter-berichtje (ook wel tweet genoemd) dat zijn programma ‘De Leugen regeert’ begint en complimenteerde hem achteraf met een tweet voor zijn column, en ontving weer een bedankje.
Ik volg de omzwervingen van een contact in Groningen, leef mee met een verliezend voetbalfanaat in Doetinchem en neem minutieus kennis van een avondje stappen in London.

Op een zondag thuis met de kids onderhield ik op de achtergrond met een man of twintig contact via Twitter, een schaduw sociaal leven zonder de deur uit te gaan.

Mede door de mogelijkheid interessante mensen op afstand te kunnen volgen, auteurs, goeroe’s, inspirators, ondernemers en visionairs uit alle delen van de wereld, ben ik om. Ik ga het Twitter avontuur vol in duiken.

Wil je weten hoe dat verloopt?
Volg me dan via http://www.twitter.com/huub

Hoe digitaal ben jij als HR professional?


Voor ons boek Personal Brand.nl, over jezelf krachtig online profileren, interviewen we veel recruiters en P & O managers. We ondervragen hen over het gebruik van online tools in hun werving en selectieproces. Bijna unaniem geeft men aan dat er volop gebruik wordt gemaakt van sites als Google, Youtube, Wieowie, LinkedIN en Hyves om het ware verhaal achter de kandidaat te achterhalen. Opvallende verhalen, deels nu al te lezen op het weblog van het boek.

Omdat wij met het boek niet over 1 nacht ijs willen gaan, willen we zoveel mogelijk HR professionals om hun mening vragen ten aanzien van dit onderwerp. Gebruik je het net ook om te checken of de al te mooie verhalen van je (potentiele) collega’s waar zijn? Of is dat voor jou de ver van je bed show en vertrouw je op je intuitie, empatisch vermogen en mensenkennis….

Wil je 2,5 minuten van je tijd investeren in ons korte onderzoekje? Alvast bedankt!

Klik hier voor het onderzoekje.

Waarom zo bang voor je digitale footprint?


Het Financieele Dagblad besteedde in zijn weekspecial van afgelopen week aandacht aan de digitale sporen die je op het web achterlaat. Het is tegenwoordig wel heel gemakkelijk om iemands ware aard te achterhalen. De gevaren die je zou kunnen lopen werden breed uitgemeten, want journalisten, verkopers en marketeers weten: niets werkt beter dan een appèl op angst, onzekerheid of twijfel. Dus: horrorverhalen over identiteitsdiefstal, online persoonverwisselingen en recruiters die misbruik van je privacy maken.

Toch ben ik van mening dat de informatie die over mensen te vinden is op het internet veel eerder een kans is dan een bedreiging. Als je tenminste bent wie je wilt zijn!

In eerste instantie best even slikken hoe makkelijk gegevens op internet te vinden zijn. Als ik mezelf op wieowie.nl in typ ligt mijn volledige profiel op straat. Dat gaat wel erg makkelijk….

Maar in tweede instantie ben ik er juist blij mee. Mensen hoeven mijn gegevens maar in te typen op het net en ze zien precies wie ik ben, waar ik voor sta en wat ik voor ze kan betekenen. Da’s ook wel lekker makkelijk. Vroeger moest je daar brochures voor laten drukken, flyers versturen, adverteren. Dit is een stuk eenvoudiger.

En de kansen zijn legio: Zo werd ik deze week gebeld door een vriendinnetje van de middelbare school, die mij via internet was tegengekomen en wellicht mogelijkheden binnen haar bedrijf ziet. Vanmiddag een afspraak met Andre, schrijver van een interessant boek met wie ik via LinkedIn een afspraak had gemaakt. Ik sprak vandaag met een nieuwe contactpersoon bij een klant, die vast mijn naam op Google intypt om wat achtergrondinformatie in te winnen.

Voorwaarde om de kans te zien en niet de bedreiging, is natuurlijk dat je bent wie je wil zijn. En dat je dus niets te verbergen hebt. Ik hoorde deze week het verhaal van iemand die zijn bijbaan als DJ verzweeg voor zijn werkgever, omdat ie dacht dat het niet goed zou vallen. Regelmatig ontmoet ik mensen die professioneel een heel ander leven leiden dan prive. Mensen die een deel van hun persoonlijkheid achterlaten voordat ze het kantoor binnenstappen. Ik kan me voorstellen dat je dan met kromme tenen je naam op Google intypt. Want je wil toch niet dat mensen zie wie je echt bent? Maar als je niets te verbergen hebt, een professioneel leven leidt in het verlengde van je persoonlijke interesses, hobbies en passies, kan het internet je een enorme dienst bewijzen.

Volgens mij zijn er steeds minder mensen die professioneel een totaal andere rol willen spelen dan privé. Wie wil er nou niet zijn wie je echt bent? In al je facetten tot je recht komen in je werk? Ik denk dat dat de enige en snelste manier is om succesvol en gelukkig te worden. En daar kan het internet je enorm mee helpen. Want, je bent wie google zegt dat je bent. Geen smoesjes. Geen verhalen. Gewoon, transparantie. Wil je wat van me weten? Google me maar!

Google de melkboer

Dat het internet als personal branding-tool zijn kracht heeft, daarover gaat mijn nieuwe boek. Maar dat dat al zover doorggedrongen was als ik vandaag ontdekte, wist ik niet. Bij mijn schoonzusje in San Jose, California, hing een doorhanger aan de deurknop. De ‘milkman’ was terug, net als vroeger, zo viel er te lezen. Prima, goeie marketing van een pro-actieve melkboer. Maar nu komt het. Op de flyer stond verder niet zoveel, alleen: “Meer info? Google Pat Borella”
Pat heeft haarfijn door dat dit de Bay area is, waar iedereen continu online is en internet als voornaamste referentie voor informatie gebruikt. En dat je best zelf een mooi verhaal kunt vertellen over wie je bent en wat je doet, maar dat Google een nietsontzienende referentie is. Blijkbaar heeft Pat zijn online identiteit goed gemanaged. Zo goed dat hij vol vertrouwen mensen op het idee brengt hem te ‘googlen’
Natuurlijk heb je jezelf al eens gegoogled. Ben je tevreden met het resultaat? Of zou je liever een deel willen ontgooglen? Bijvoorbeeld over allerlei zaken uit je verleden die niet echt bijdragen aan de persoon die vandaag bent en morgen wilt zijn. Het is waarschijnlijk goed om je daar eens in te verdiepen. Er is heel veel mogelijk om het internet voor je te laten werken en te voorkomen dat het tegen je werk. Want 1 ding is zeker: nieuwe werk- of opdrachtgevers, collega’s, klanten, etc. zullen je naam in Google intypen.

Iedereen een merk op internet


Leuk artikel in ICT bijlage bij de Volkskrant, over ‘Iedereen is een merk op internet’. Precies daarover gaat het boek waaraan ik aan het werk ben. Hoe zet je het internet in om jezelf op de juiste manier over de buhne te brengen. Het internet als katalysator om precies uit te vinden waar je voor staat en hoe je dit het best op anderen kunt overbrengen.
Leuk dat het onderwerp steeds meer in de belangstelling staat. Zou het internet personal branding de uplift geven die het verdient?