loopbaan

Oproep aan HR minnend Nederland: geef talent een kans!

Toen ik elf jaar geleden startte met mijn onderneming en een naam koos met het woord ‘Talent’ erin, zag de wereld er anders uit dan vandaag.
Bij ‘talent’ dacht je aan exotische dingen als muziek, dans of kunst. 
Niet zelden moesten we onze ‘klanten’ dan ook uitleggen dat je bij ons ‘talentenbureau’ geen auditie kon doen voor Idols-achtige programma’s, maar dat we mensen bemiddelden en training en coachen verzorgden.
Het was een verwarrende tijd voor de ‘talenten-specialisten’ die wij waren.

Tegenwoordig neemt elke recruiter, P&O manager of personeelsmedewerker het woord ‘talent’ minimaal drie keer per dag in de mond.

Ook lijnmanagers nemen zichzelf eigenlijk niet meer serieus als er niet af en toe gesproken wordt over de talenten van de medewerkers.
In 2011 lijkt ‘talent’ het meest gebruikte en misbruikte verzamelbegrip als het over mensen in hun werk gaat. 
Uitzendbureaus claimen de term (jij hebt talent, wij hebben werk) en talentmanagers of talentdevelopment programs zijn inmiddels de normaalste zaak van de wereld bij de meeste bedrijven. 
Postbus 51 heeft zelfs een grote campagne met de ‘talentenvertaler’, compleet met televisie-exposure en website.

In de eerste jaren waarin ‘talent’ als term in opmars was, was er verwarring rond de definitie, maar dit lijkt dit nu langzaam weg te ebben. 
Een talent ben je niet, een ‘talent’ heb je (meerdere zelfs). 
Een ‘talent’ is niet een persoon die iets bijzonders kan. Een ‘talent’ is ook niet het veelbelovende aanstormende jonkie van de organisatie.
Nee, een talent is een positief onderscheidende eigenschap waarover iemand beschikt. 
Een talent is iets waar je goed in bent. Iets wat je makkelijk afgaat van nature en wat je in meer of mindere mate ontwikkeld hebt. Een talent is een eigenschap met onderscheidend vermogen: iets waar jij van nature goed in bent, maar waar een heleboel anderen minder goed in zijn.

Een ‘talent’ is ook niet persé iets exotisch, het kan om gewone dingen gaan: een organisatietalent, het talent om goed te overtuigen, een talent om jezelf goed uit te drukken, een talent om te schrijven, tekenen, onderzoeken, autorijden, kaartlezen, ideeën bedenken, oplossingen als eerste zien, de boel aan de gang houden. 
Iedereen heeft talenten. Er is niemand die nergens goed in is.
Steeds algemener wordt dit ‘talentdenken’ geaccepteerd in mensminnend Nederland.

Hoewel de term ‘talent’ gemeengoed is geworden en door sommigen als een irrelevant containerbegrip terzijde wordt geschoven, ben ik een groot voorstander van de term en van het ‘talentdenken’ wat er bij hoort.

Ik geloof dat werk een van de belangrijkste zaken in ons leven is. Niet alleen omdat we er verreweg het meeste tijd aan besteden (meer dan aan je partner, aan je kinderen of aan je vrienden), maar vooral omdat werk ons de mogelijkheid geeft ons optimaal te ontwikkelen. Werk kan het perfecte podium zijn om het beste wat je in je hebt te laten zien en daarmee van toegevoegde waarde voor anderen te zijn.
Ik ben een fervent voorstander van werk en de afgelopen jaar ben ik onafgebroken bezig geweest de kunst van het werken te verspreiden en een lans te breken voor werk. 
Werk is namelijk het mooiste wat er is, als je tenminste het juiste werk doet! 
Als je er tenminste in slaagt het werk te doen wat bij je past en waarin je datgene wat jij te bieden hebt, kunt inzetten.

En dat lijkt voor een heel groot deel van de arbeidsbevolking een lastige opgave. Het grootste deel van de werknemers zit op een plek waar ze liever niet zijn, doet werk waar ze liever vandaag dan morgen mee zouden stoppen en vakanties en weekenden worden uitbundig gevierd omdat men dan weer even verlost is van het werk! 
Wat een zonde. Wat een verspilling van energie, tijd en moeite. Wat een zinloze besteding van het grootste deel van je leven!

Het goede nieuws is dat het vrij eenvoudig is om mensen te helpen bij het vinden van vervullend werk. Met een aantal simpele processen en ingrepen, zijn mensen te motiveren en te bewegen naar een werkplek waar ze wel energie van krijgen, bevlogen zijn en vervulling krijgen van wat ze doen. En waar ze de beste bijdrage leveren aan de wereld om hen heen.
Dat kan met het simpele drie stappenplan: inzicht, vertaling, actie.

Vervullend werk is werk waarin je datgene wat jij te bieden hebt kunt inzetten voor anderen, op een manier die waardering en beloning oogst.
Het is werk waarin je jouw ‘talenten’ kunt benutten. Waarin je datgene wat jou van nature makkelijk afgaat, de hele dag kunt doen en waarmee je een wezenlijke bijdrage kunt leveren.

De term ‘talent’ helpt ons om op een laagdrempelige manier mensen inzicht te geven in de dingen die echt bij hen passen. 

De snelste weg naar geluk en succes is als je je talenten kunt inzetten ten behoeve van anderen. Daarom is ‘Wat zijn jouw talenten?’ de eerste cruciale vraag.
En die vraag is eigenlijk eenvoudig te beantwoorden. Ga maar op zoek naar momenten waarop je helemaal in je element was. Kijk maar eens naar de momenten in werk waarin de tijd voorbij vloog.
Onderzoek maar eens wat de topmomenten in je leven tot nu waren. Eenvoudige manieren om inzicht te krijgen in je talenten.
Of vraag het aan de mensen om je heen. Zij weten over het algemeen vrij nauwkeurig wat jouw talenten zijn. Je vrienden, je ouders, je collega’s. Zij hebben een haarscherp beeld in waarin jij jezelf onderscheidt van anderen. Anderen kunnen je helpen om die talenten te zien die jou zelf niet meer opvallen, omdat ze je tenslotte je leven lang al makkelijk af gaan.

Het inzicht in talenten is de eerste stap om te vertalen naar werk. Alleen als je weet hoe het ideale werk eruit ziet (waarin je je talenten kwijt kan), kun je in actie komen om dat werk te bemachtigen.
In actie komen zonder zelfinzicht is zinloos en weinig effectief. 
Net zoals het zelfinzicht zonder dat je erop in actie komt, ineffectief is.

Ik verheug me in een veranderde wereld, waarin het uitgaan van talenten van mensen steeds breder geaccepteerd is.
Ik verheug me ook in organisaties, waarin steeds meer gezien wordt dat een optimale werksituatie ontstaat als een individuele werknemer zijn of haar talenten kan inzetten binnen de doelen van de organisatie.
Een groeiende gelijkwaardigheid op de arbeidsmarkt, waarin werknemers en werkgevers met elkaar onderzoeken hoe er optimaal kan worden gewerkt aan zowel de collectieve als de individuele doelen. 
En dat werkrelaties gedijen zolang beide partijen bereid zijn open te zoeken naar de optimale synergie tussen wat de organisatie wil en wat het individu te bieden heeft.
Ik verheug me erin dat dit steeds meer vervulde professionals oplevert, voor wie werk niet langer ‘noodzakelijk kwaad’ is, maar een vrij gekozen, leuke manier om je tijd te besteden en bij te dragen.
De wereld wordt er mooier van!

Maar denken en handelen vanuit ‘talenten’ kan uitdagend zijn. 
Wat als iemand eigenschappen en kwaliteiten in huis heeft die net niet lijken te passen bij wat de werkgever wil? 
Wat als iemand eigenlijk andere verlangens heeft dan die op dit moment in de organisatie handig zijn?
Dat zijn de momenten waarop ‘talentdenken’ op de proef wordt gesteld. Dan vergt het moed, vertrouwen en visie om open te gaan onderzoeken of er mogelijkheden zijn waarbij de talenten van het individu recht wordt aangedaan. Het vraagt durf en karakter van recruiter, lijnmanager of leider om open te staan en echt op zoek te gaan naar win-win kansen. En niet toch voor de korte ‘niet-lullen-maar-poetsen-want-je-krijgt-er-toch-voor-betaald’ aanpak. 
Maar achter die uitdaging ligt de sleutel naar duurzame inzetbaarheid en samenwerking.

Als professionals in het P&O vak hebben we een enorme kans. 
Ik geloof dat werk een plek is waar mensen het beste uit zichzelf kunnen halen, als ze in staat zijn om het juiste werk te doen. 
Als mensen echt kunnen groeien in dat wat hen van nature gegeven is, zullen ze in staat zijn om de beste bijdrage te leveren, de meest tevreden klanten te bedienen en de leukste versie van zichzelf te zijn.

Wij, als mensminnend deel van de natie, hebben de kans om hier een bijdrage aan te leveren, door in recruitment, HR cycli en beoordelingsystemen het ‘talentdenken’ continu hoog in het vaandel te houden.
Als we dat doen dragen we eraan bij dat meer mensen de weg naar geluk en succes bewandelen, via het volgen van hun talenten.
Zullen we die kans oppakken met elkaar?

(note: dit is het hoofdartikel in het blad Werf &, waarvan Huub gasthoofdredacteur was in oktober 2011)

Wat te doen bij schijnloyaliteit

In een onderzoek van Right Management geeft 74% van de werknemers aan ‘latent werkzoekend’ te zijn. Dus: of heel actief aan het solliciteren, of passief advertenties in de gaten houden, of open staan voor nieuwe kansen en daar ogen en oren voor open houden. Een uitdaging voor werkgevers….

De crisis lijkt over te zijn gewaaid en de massale terugtocht van  babyboomers die met pensioen gaan, leidt tot steeds meer tot krapte op de arbeidsmarkt. De schijnloyaliteit van veel werknemers, die zich in de afgelopen twee jaar rustig hebben gehouden – uit crisis-angst elders geen baan te kunnen vinden – vertaalt zich nu in een rusteloos om zich heen kijken, door driekwart van werkend Nederland!

Wat een drama voor werkgevers!
Als driekwart van je mensen eigenlijk het liefste elders zou zijn, hoe effectief en productief kun je dan met elkaar iets moois bouwen of onderhouden? Hoe blijf je dan zelf als baas of leidinggevende nog gemotiveerd?

Het antwoord is eigenlijk eenvoudig.

Steeds meer werkgevers zien in dat de relatie met je werknemers niet ‘for granted’ kan worden genomen. En door bovenstaande cijfers zullen nog veel meer werkgevers zich dat gaan realiseren.

‘Amuse me, or loose me’
bleek een van de belangrijkste eisen van de nieuwe generatie werknemers, volgens een onderzoek van Studentalent uit 2010. Ik denk dat dit het belangrijkste kenmerk is van ‘het nieuwe werken’. Werknemers nemen met minder geen genoegen meer, ze willen zichzelf in kunnen zetten als totaal mens, compleet met talenten, drijfveren, waarden, dromen en ambities. Werkgevers zullen de relatie met hun werknemers steeds serieuzer moeten nemen en echt moeten kijken wat individuele werknemers boeit.

Gedurende de (beperkte) tijd dat werkgever en werknemer met elkaar optrekken, zullen beide partijen op gelijkwaardige manier moeten bekijken hoe beider doelstellingen, ambities, kwaliteiten en dromen elkaar kunnen versterken. Alleen dan is een organisatie in staat om werknemers te behouden die in de overige 25% vallen: zij die er graag voor kiezen voorlopig te blijven en samen synergetisch te werken.

Wat gebeurde er na de DroomBaanDag®?


Elke maand verzorg ik de DroomBaanDag®. Het is een seminar wat ik al heel wat jaren verzorg, zowel op open inschrijving als incompany. De inhoud van de dag wijzigt maandelijks op details, maar de grote lijn blijft eigenlijk steeds overeind. Inmiddels hebben al enkele duizenden mensen de dag meegemaakt.

Het leukste van de DroomBaanDag® vind ik de reacties over de resultaten na afloop, soms pas jaren later.
De mails die ik ontvang van mensen die vertellen dat de dag hen aan het denken heeft gezet, of beter nog, aan het doen! Dat zijn de mails waar ik het meeste plezier aan beleef. Ik zal niet zeggen dat dat is waar ik het voor doe, want ik vind het natuurlijk ook zelf gewoon leuk om te doen. Maar het geeft me wel de extra voldoening om te merken dat mensen profijt hebben en nieuwe inzichten krijgen, waarmee ze zelf vanaf de DroomBaanDag®, hun leven een niveautje hoger kunnen tillen.

Ik zou het leuk vinden als je – mits je ex-deelnemer bent natuurlijk – jouw reactie en resultaat van de DroomBaanDag®, hieronder zou willen beschrijven (gebruik het reactieformulier).

Misschien heb je daadwerkelijk je droombaan gevonden, of misschien heb je (net als ik zelf een aantal keer deed) gewoon je droombaan zelf verzonnen en ben je dat gaan doen. Zelfstandig, of (zoals ik in eerste instantie bij Randstad) in loondienst.
Misschien ben je er nog niet uit, maar heeft het je wel tot actie aangezet. Ik ben dan natuurlijk benieuwd wat je hebt gedaan en wat het opleverde.
Of heeft het je (nog) niets opgeleverd? Dan hoor ik dat ook graag, misschien kan ik, of een van de andere ex-deelnemers, nog iets voor je kan doen!
Ik zie uit naar je verhaal!


NB. Als je geen DroomBaanDag® hebt meegemaakt, maar een ander seminar of lezing, en toch een ervaring wilt delen, je bent van harte welkom!
NB2. Als je de DroomBaanDag® nog nooit deed, maar dat wel wilt, schrijf je dan snel in op www.DroomBaanDag.com

Het Nieuwe Werken – onbegrepen en misbruikt

Het Nieuwe Werken grijpt om zich heen. Helaas wordt het begrip nog te vaak verkeerd begrepen en zelfs misbruikt. Jammer en onnodig, want het kan ook de perfecte hefboom zijn die juist nu nodig is.

Als het over Het Nieuwe Werken gaat, ligt de focus bijna altijd op de inzet van techniek en de fysieke inrichting van werkplekken en kantoren. Het komt niet verder dan slimmer werken met ict-vaardigheden en tools en locatie-onafhankelijk werken. Het Nieuwe Werken wordt een handig argument voor extra bezuinigingen op werkplekken of om meer privé-tijd van werknemers af te snoepen (‘het Nieuwe overWerken’).

Terwijl het Nieuwe Werken juist een enorme kans is om arbeid veel beter te benutten en effectiever en slimmer om te gaan met intelligentie, kennis, passie en talent van mensen. En dat is precies wat professionals op de arbeidsmarkt van nu niet alleen wensen, maar zelfs eisen! Maar dan zullen we het Nieuwe Werken wel anders moeten aanvliegen en doel en middel niet met elkaar moeten verwisselen.

Slim gebruik maken van technische middelen, zonder het doel helder te hebben, doet me denken aan een perfect schaatsende Sven Kramer die de verkeerde bocht neemt. Ik denk aan al die Porches Turbo in de dagelijkse file op de A2. Of aan met groot technisch vernuft, zoeken op Funda of Marktplaats, zonder duidelijke zoek-criteria. Efficiënt, maar niet effectief. Als de professional die behendig de carrièreladder op klimt, om boven te ontdekken dat hij tegen de verkeerde muur staat.

Om de potentie van Het Nieuwe Werken volledig te benutten, zullen we op individueel en collectief niveau eerst en vooral stil moeten staan bij de vraag wat we willen doen. Eerst het wat, dan het hoe.
Als organisatie moet je eerst nadenken over je visie en missie. Waarvoor ben je ook alweer met elkaar bezig, wat wil je bijdragen of bereiken?
En als individu moet je jezelf eerst de vraag stellen wat jij te bieden hebt. Wat wil jij bijdragen, wat zijn jouw talenten, passies en drijfveren. Wat vind jij belangrijk? Waar krijg jij de lichtjes van in je ogen?
Eerst het wat, dan het hoe.

Laten we het Nieuwe Werken vleugels geven. Maar dan wel op de meest effectieve manier. Laten we organisaties en professionals empoweren om te ontdekken wat echt bij ze past (het wat) en pas daarna helpen bij het organiseren van de (technisch) meest efficiënte route om dat te realiseren (het hoe). Simpel door te helpen bij het zelfonderzoek wat de eenvoudige vraag naar jouw onderscheidend vermogen bloot legt. Want als je daar begint, wordt het Nieuwe Werken de hefboom die ons helpt optimaal gebruik te maken van het menselijk potentieel.

Drie voordelen van de crisis


De crisis heeft natuurlijk ook een aantal voordelen. Ik noem er graag drie:

1 – When the going gets tough, the tough gets going. In tijden van crisis onderscheiden de mensen die echt iets te bieden hebben, van anderen voor wie dat niet het geval is. Als jij tot die eerste categorie behoort is het dus een uitgelezen kans om nu je onderscheidend vermogen te laten zien

2 – Mocht je ontslagen worden dan krijg je bijna altijd de kans om begeleiding in te schakelen voor het vinden van een nieuwe baan. Dit is voor veel mensen de kans om eens goed over zichzelf en hun carriere na te denken. Een kans die ze niet zouden krijgen of zichzelf niet zouden geven, op het moment dat er geen externe druk is en de economie niet noopt tot scherper aan de wind zeilen

3 – Je bent het meest succesvol in dat wat je leuk vindt. Daarin kun je namelijk het langste doorgaan, het meeste oefenen en het meest vol van zijn en creatief. Het is nu meer dan ooit echt zaak om echt goed te zijn in wat je doet. Het is dus nu – ook meer dan ooit – zaak om achter datgene aan te gaan wat je echt leuk vind. Dankzij de crisis!

Ik ben vaste gast op Radio 100% NL


Het was al een paar keer ad hoc tot stand gekomen, maar vanaf nu ben ik elke dinsdagochtend (volgens Myrna de saaiste dag van de week) vaste gast van Myrna Goossen, op Radio 100% NL. Korte itempjes van 2 minuten telefonisch, over iets wat met werken, droombanen en carriere te maken heeft. Een leuke manier om weer een ander deel van het publiek te bereiken, naast de inhoudelijkere items op BNR Nieuwsradio.
Binnenkort zullen de items ook via deze blog en mijn websites te beluisteren en te downloaden zijn.

Pagina 1 van 3123