sonja bakker

Afvallen zoals Napoleon Hill het zou doen

Ik houd van uitdagingen, die zetten me aan tot actie.

Een uitdaging gekoppeld aan een intrinsiek verlangen of droom werkt bij mij magisch!

Sinds een paar weken realiseer ik me dat 10 kilo lichter zijn, of eigenlijk op het gewicht uitkomen wat bij me paste toen ik 20 was (voordat mijn studententijd begon), niets minder is dan een volwaardige droom of verlangen. Dat is iets waar ik gewoon heel erg naar uit zie, en tegelijkertijd ook heel erg (onderhuids en subtiel) ontevreden over ben in mijn huidige leven. Dat vertaalt zich in minder zelfvertrouwen, minder lekker in mijn vel zitten, minder blij zijn als ik in de spiegel kijk, minder fit zijn, minder aantrekkelijk voelen, minder spontaan zijn naar anderen, minder comfortabel zijn op het strand of zwembad, minder lol en plezier hebben. En dus, minder uit mijn leven halen dan mogelijk. Ineens werd het me helemaal duidelijk dat die 10 of 12 kilo teveel gewicht die ik met me meesleep, eigenlijk een hele grote invloed hebben op mij en mijn bestaan.

Napoleon Hill

Sinds ik me dat heb gerealiseerd ben ik vol gedoken in het terugbrengen van mijn gewicht naar de default stand van onder de 90 kilo. Met een vastberaden doelgerichtheid zoals Napoleon Hill het in zijn onvolprezen boek ‘Think & Grow Rich’ beschreven heeft.
Door het zo precies te voelen zoals ik het boven beschreven heb, is er in mijn hoofd een soort hefboom in werking getreden, waardoor ik eigenlijk geen enkele twijfel heb dat het te doen is en dat het mij gaat lukken. Dat helpt me om dat wat ervoor gedaan moet worden – want het gaat natuurlijk zeker niet vanzelf – met speels gemak klaar te spelen. Omdat het niet meer gaat om wat ik moet doen, maar het gaat om waarom ik het doe. Omdat ik me intens verbonden heb met het wenkend perspectief van het lichaam wat bij me past. En net zo intens beleef wat het nu en in de toekomst voor me betekent als ik daar niets aan doe. Ik moet zeggen dat dat een geweldige beleving is, nu al, zonder dat het resultaat is geboekt. Zoals gezegd weet ik dat er het een en ander voor moet doen.

Wat ik tot nu toe doe is:

  • Ik drink geen alcohol meer vanaf 1 januari (2 glaasjes uitgezonderd ergens begin januari). Het grappige is dat ik hiermee was gestopt voordat ik me dit verlangen realiseerde. Een mooie bijkomstigheid.
  • Ik beperk het snaaien en snoepen tot een minimum.
  • Ik gebruik geen suiker meer in koffie en thee (ook geen honing)
  • Op aanraden van mijn collega Ilonka heb ik gevisualiseerd hoeveel 10 kilo eigenlijk is, met tien pakken suiker (zwaar!!). Dat geeft een mooi hefboomeffect. Dat wil ik dus niet meer dagelijks mee hoeven slepen!
  • Ik heb mijn afvaldroom gedeeld met mijn collega’s tijdens ons weekend in Portugal. Sowieso deel ik het met steeds meer mensen, want het helpt! Het belangrijkste effect is op mezelf, dat ik er steeds meer vol in ga staan. Fascinerend vind ik het feit dat het toch een niet echt ‘cool’ ding is voor mensen. Ik merk nu ineens hoe subtiel de invloed van mensen om je heen kan zijn. Vooral mensen die zelf ook net iets te zwaar zijn, kunnen soms heel indirect afwijzend of terughoudend reageren (zou zomaar iets met eigen onzekerheid te maken kunnen hebben). Ik laat dit vrij makkelijk van me afglijden, tenslotte ben ik op een missie!
  • Sinds drie weken doe ik drie keer per week Bikram Yoga. Dat is een vrij fysiek zware 90 minuten durende yoga in een ruimte die 40 graden is. Doel is om soepeler te worden en afvalstoffen uit te stoten. Je valt er ook van af. Het is een nieuwe ervaring, pittig, maar zeer bevredigend. Een hele nieuwe manier van met je lichaam bezig zijn.
  • Ook loop ik een paar keer per week hard. Niet al te lang, drie kwartier ongeveer, en dat gaat eigenlijk heel lekker.
  • Ik heb een online Mentaal Dieet Plan aangeschaft, getriggerd door het feit dat het zich voornamelijk tussen je oren afspeelt hoe en wat en waarom je eet. Het heeft me een aantal mooie inzichten opgeleverd.

Praktische tips

  • veel water drinken helpt, en dan niet in glazen maar in een paar halve liter flesjes per dag. Bijvoorbeeld net voordat je gaat eten, wat je hongergevoel minder maakt.
  • meerdere malen per dag kleine maaltijden, dus bijvoorbeeld zowel om 11 uur als om 2 uur één broodje, in plaats van een complete lunch om half één.
  • tijdens het eten pas een volgende hap nemen als je mond leeg is. Zo’n open deur, maar ik betrap mezelf er continu op.
  • het verschil tussen vetten, koolhydraten en eiwitten en het geheim van eiwit als brandstof als je wilt afvallen
  • Ook ben ik de online cursus van Psychologie Magazine ‘Denk je slank’ gestart. Ben ook hier vooral getriggerd in het mentale aspect. Hoe kun je je gedachten sturen om je eetgedrag te veranderen. Want uiteindelijk is dat toch wat je dikt maakt en houdt: wat en hoe je eet. Of zoals een trainer bij Tony Robbins ooit zei: ‘The problem is that this whole (wees naar z’n mond) bigger is than that whole (wees naar z’n achterste). 😉
  • Daarnaast heb ik me aangemeld voor het 1 kilo per week dieet van Dr. Frank, wat een enorme hit blijkt te zijn met 177.000 mensen die meedoen (en 2 tot 3000 per dag erbij). Ook bij hem draait het om eiwitten als sleutel. Ik vind het een vertrouwenwekkend verhaal en laat me er graag door inspireren.

Uit alle dingen die ik oppik en aan deelneem vorm ik mijn eigen proces. Met vastberaden doelgerichtheid. Want wat je je kunt indenken en waar je in kunt geloven kun je bereiken, zegt Napoleon Hill. En ik zie uit naar de resultaten!

De chefkok als merk

Deze tekst maakt onderdeel uit van de herziene versie van het boek ‘Het Merk IK (r)’, dat verschijnt in november 2009.

De wat oudere lezer herinnert zich Lonny Gerungan (1956) nog, misschien wel de eerste TV kok in Nederland. In 1997 lanceerde de TROS hem met het programma ‘De reistafel’. Lonny’s personal brand van kok met hoge aaibaarheidsfactor maakte hem bekend. Tot aan de dag van vandaag is zijn agenda goed gevuld met tal van culinaire workshops, masterclasses en demonstraties.

Eind vorige eeuw werden chefkoks regelmatig uitgenodigd in televisieprogramma’s. Het ging dan vaak om een inhoudelijke bijdrage van keurige experts van onbesproken gedrag. Cas Spijkers was hiervan het beste voorbeeld.

Joop Braakhekke

Tot Joop Braakhekke (1941) op de buis verscheen. De flamboyante en gastronomische televisiekok en uitbater van o.a Le Garage in Amsterdam Zuid maakte naam met zijn programma ‘Kookgek’, waar hij zelf ook menig glas wijn tijdens de uitzending verorberde. Dit was nieuw! Zijn televisiecarrière en daarbij behorende kookboekenreeks maakte ook van Joop een bekende Nederlander.

Jamie Oliver

Begin van de 21e eeuw verscheen het boek ‘The Naked Chef’ van Jamie Oliver (1975). De twintiger, klaarblijkelijk zonder jarenlange ervaring, stal de show met zijn jonge, frisse uitstraling en zijn laagdrempelige recepten. Jamie verscheen wereldwijd in tal van televisieprogramma’s, schreef een eindeloze reeks boeken, opende een restaurantketen ‘Fifteen’. En dit alles zonder de jarenlange ervaring van zijn oudere collega chefs.

Jamie bereidde de weg voor vele televisiekoks, allen met een eigen uitstraling. Gordon Ramsey (1966), de bozige, strenge leermeester, die vloekend schoon schip maakt in verwaarloosde restaurants met programma’s als ‘Hell’s kitchen’ en regelmatig in opspraak komt door zijn te grove taalgebruik.

Herman den Blijker

Of de Rotterdamse evenknie Herman den Blijker (1958), met het programma ‘Herrie in de keuken’ en de gelijknamige boeken. Herman ontpopt zich als een handig ondernemer, die zijn televisiepersoonlijkheid omzet in klinkende munt met een uitdijend horeca-imperium.

De Haagse Pierre Wind (1965) heeft als schrijvende kok weer een dichterlijk en rauw imago, mede door zijn boektitels ‘Wind aan de kook’ of ‘Patatje oorlog’, met Bart Chabot. Met deze laatste titel introduceerde hij de snackster, voor de betere snackbars.

Sonja Bakker

Het domein van koken is zeker geen louter mannelijke aangelegenheid. Het meest succesvolle voorbeeld van een vrouwelijk personal brand is natuurlijk Sonja Bakker, die zelfs een eigen werkwoord op haar naam heeft staan. Zij is echter zelf geen chef-kok.

Een goede Personal Branding kan voor koks behoorlijk lucratief zijn. Inkomsten kunnen gegenereerd worden uit lezingen, workshops of andere optredens, waarvoor bij sommigen duizenden euro’s wordt betaald. Ook kan het opleveren om je (bekende) naam te verbinden aan restaurants of andere horecagelegenheden. Ook kookboeken en columns kunnen een bron van inkomsten zijn.

Het komt steeds vaker voor dat dat commerciële bedrijven televisiekoks inschakelen voor de versterking van hun eigen merknaam. Cas Spijkers is al jaren verbonden aan de keukenmachines van Princess. En Tefal zag zijn omzet stijgen door de samenwerking met Jamie Oliver. Inmiddels heeft Tefal een nieuwe rijzende ster aan zich verbonden, de jonge Mathijs Vrieze. Blijkbaar is het merk Tefal gebaat bij sterkere merkpersoonlijkheden.

Het Merk Sonja Bakker

Vandaag werd ik door de zakensite Z24 gevraagd mijn mening te geven over het merk ‘Sonja Bakker‘, die nu niet alleen dieetgoeroe is, maar ook haar persoon leent voor reclames voor Robijn en Miss Etam.

Sterk merk

Hoewel ik Sonja nog nooit heb ontmoet is het een super voorbeeld van een sterk merk. Ik gaf dan ook graag mijn ‘deskundig’ oordeel:

“Huub van Zwieten, directeur van talentenbureau Talentfirst en auteur van onder meer het boek: Het merk ik.

“Sonja Bakker heeft het dieet niet per se nodig om succes te hebben. Haar merkwaarden hebben niets met diëten te maken.

Ze staat voor gewoon, simpel en bewust gezond. Wat haar tot een sterk merk maakt is het feit dat ze de gewoonheid zelve is gebleven. Ze is herkenbaar en toegankelijk voor heel veel mensen. Een gewone vrouw uit Noord Holland die haar eigen succes heeft gecreëerd. Zij laat zien dat een heel gewoon iemand ook heel succesvol kan zijn.

Sonjabakkeren

Ze kan de stem van de gewone man of vrouw te worden, de niet-pretentieuze Nederlander. De keuze om reclame te maken voor de merken Robijn en Miss Etam past daar goed bij.

Ik kan me voorstellen dat mensen over tien jaar nog steeds Sonjabakkeren. Ze kan ook diverser worden, met andere producten. Maar ze moet wel dicht bij zichzelf blijven. Dus producten die met gezondheid, sport of kleding te maken hebben.

Ze is niet hoogdravend of wetenschappelijk, dus ze moet geen dingen doen die te moeilijk zijn voor de gemiddelde Nederlander. Bijvoorbeeld auto’s of computers. Ook moet ze niet ineens alle feestjes in het BN-er circuit af gaan lopen. Dan vervreemdt ze mensen.

Ze moet gewoon van achter de keukentafel in Noord-Holland haar zaken blijven regelen. Samen met familie en vrienden. Internationaal succes zie ik niet zo snel gebeuren.”

Ben benieuwd of Sonja zelf mijn visie op haar merk deelt. Lijkt me leuk om haar daar eens over te spreken!