Vijf valkuilen horen bij een I-stijl. Je belooft meer dan er uitkomt, je maakt dingen niet af en je praat door de ander heen. Daarbij zie je slecht nieuws te laat, en je raakt afgeleid zodra er iets leukers langskomt. Stuk voor stuk beginnen ze als kracht. Enthousiasme, overtuiging, optimisme, creativiteit. Ze slaan pas door als ze te lang aan blijven staan.
Voor wie DISC nog niet dagelijks gebruikt: DISC is een gedragsanalysemodel dat waarneembaar gedrag beschrijft. Het is geen test met een goede of foute uitslag. Er zijn vier stijlen: D (Dominant, rood), I (Invloed, geel), S (Stabiel, groen) en C (Consciëntieus, blauw). De I-stijl is extravert en mensgericht, met als motto "Wie doet er mee?".
Wat je met die valkuilen doet, hangt af van hoe scherp je ze ziet. In een You.Manual™-rapport staan je eigen valkuilen naast je sterke punten en blinde vlekken. Wat dat toevoegt aan dit rijtje van vijf, lees je verderop in dit artikel.
Wat zijn de vijf valkuilen van een I-stijl?
Ze staan allemaal in het verlengde van een sterke kant. Dat is precies wat ze zo lastig maakt: ze voelen van binnen nog steeds goed.
- Overdrijven. Enthousiasme wordt een belofte die groter is dan wat je kunt leveren.
- Niet afmaken. Creativiteit wordt een stapel projecten die allemaal op 80 procent staan.
- Te veel praten. Overtuigingskracht wordt een monoloog waarin de ander niet meer past.
- Slecht nieuws wegwuiven. Optimisme wordt het negeren van signalen die er wel degelijk zijn.
- Afgeleid raken. Sociaal vermogen wordt springen van het ene naar het andere, zonder dat er iets landt.
Een valkuil is geen karakterfout. Het is een kwaliteit die op de verkeerde stand blijft staan. Dat geldt voor elke stijl, ook voor de C-stijl die doorslaat in perfectionisme.
Waarom belooft een I-stijl meer dan er uitkomt?
Omdat de belofte op het moment zelf oprecht is. Je ziet het plan voor je, je gelooft erin, en dat enthousiasme steekt aan. In het gesprek klopt alles.
De rekening komt later. Je liet het bij het idee en niet bij de agenda, en dat is iets anders dan onbetrouwbaar zijn. De I-stijl praat in mogelijkheden, en mogelijkheden hebben geen deadline.
Wat helpt: bouw een pauze in tussen "ja, leuk" en "afgesproken". Eén nacht. Vaak blijft het idee dan staan, en is de belofte kleiner en scherper.
Waarom maakt een I-stijl dingen niet af?
De energie zit vooraan. Het bedenken, het vertellen, het samen aftrappen: daar loopt een I-stijl warm voor. De laatste twintig procent is stil werk, in je eentje, zonder publiek.
Daar komt bij dat een nieuw idee altijd aantrekkelijker is dan een oud idee dat nog moet worden afgewerkt. Zo groeit de stapel. En elke onafgemaakte klus vreet wat vertrouwen weg bij de mensen om je heen.
Wat helpt, is gezelschap. Spreek af dat je het laatste stuk samen met iemand doet. Wat je alleen saai vindt, doe je met z'n tweeën prima af.
Wat gebeurt er met een I-stijl onder druk?
Het gedrag escaleert in stappen. Normaal ben je enthousiast, charmant en aanstekelijk. Onder matige druk ga je sneller praten, jezelf aanprijzen en schuur je langs de oppervlakte van het onderwerp.
Loopt de druk verder op, dan wordt het groot en aanmatigend. Anderen ervaren dat als onoprecht, precies het omgekeerde van wat je wilt bereiken. Die trap staat uitgewerkt in de escalatieladder van de I-stijl.
De triggers zijn herkenbaar: alleen werken, taken die zich eindeloos herhalen, en het gevoel dat mensen je links laten liggen. Waar een D-stijl onder stress controle terugpakt, zoekt een I-stijl contact.
Waarom voelt kritiek zo hard voor een I-stijl?
De grootste angst van deze stijl is afwijzing. Een kritische opmerking over je werk voelt daardoor makkelijk als een oordeel over jou.
Dat verklaart waarom een I-stijl feedback soms wegzet met een grap, of meteen begint uit te leggen hoe het zo gekomen is. Het is een reflex om de relatie te redden.
Wie feedback geeft aan een I-stijl doet er goed aan te beginnen bij wat wel werkte, en de kritiek klein en concreet te houden. Dat is de Platinum Regel in de praktijk: behandel de ander zoals die behandeld wil worden, niet zoals jij het zelf prettig vindt. Meer daarover in de Platinum Regel uitgelegd.
Hoe pak je je valkuilen aan als I-stijl?
Minder enthousiast worden zou je sterkste kaart weggooien. Wat werkt, zijn vier kleine remmen die je zelf bedient. Slaap een nacht voor je ja zegt. Maak het laatste stuk samen af. Zet je beloftes in een agenda in plaats van in je hoofd. En vraag elke week één keer hardop wat er niet goed gaat.
Die laatste is de moeilijkste. Een I-stijl hoort liever hoe leuk het was. Juist daarom is het de vraag die het meeste oplevert.
Hier zit ook het verschil met een kaal gedragsprofiel. You.Manual™ is gebouwd op DISC en gaat vijf stappen verder. Naast je gedrag krijg je secties over mindset, zelfvertrouwen, personal branding en een toekomstkompas, met een eigen AI-coach erbij. Voor iemand met een I-stijl is dat verschil praktisch. Een algemeen rijtje is een begin, maar je eigen valkuilen en blinde vlekken worden pas scherp als ze bij je eigen profiel staan. Met de AI-coach leg je er een concrete situatie naast, zoals die ene belofte die je vorige week te snel deed. Benieuwd wat er in jouw geval staat? Kijk bij het You.Manual™-programma.
Hoe ga je om met de valkuilen van iemand anders?
Werk je met een I-stijl, dan is de grootste winst dat je de belofte vastlegt zonder de energie te doven. Vraag "wanneer zie ik het eerste stuk" in plaats van "weet je het zeker". Dat is een concrete afspraak.
Ga ook niet mee in de reflex om alles meteen leuk te houden. Een I-stijl die alleen maar bijval krijgt, hoort te laat dat iets niet werkt.
En let op je eigen stijl. Botst het vooral rond details en afspraken, dan zit je waarschijnlijk in het klassieke verschil tussen geel en blauw. Dat patroon staat beschreven in samenwerken als I-stijl met een C-stijl.