Beperkende overtuigingen opruimen
arrow_drop_up arrow_drop_down
7 juni 2019 

Beperkende overtuigingen opruimen

Ik zit hier onderaan een trap bij een zolder. Een hele donkere zolder. En ik zal zo vertellen waarom. Ik werk met mijn cliënten namelijk vaak met beperkende overtuigingen; “limiting beliefs”, die hen tegenhouden hun doelen te bereiken. En ik had laatst een cliënt, en ik heb al een paar sessies met haar gehad, en in deze sessie wilde ze weten, erachter komen, waarom zij altijd discussies uit de weg gaat. Waarom ze die altijd ontwijkt.
Dus ik zei, ja, laten we eens kijken naar jouw beperkende overtuigingen. Maar ja, beperkende overtuigingen die vind je niet zomaar. Het is namelijk de overtuiging “een bal is
rond”. Ja, is dat een limiting belief? Pas als ik een vraag stel als, “En een rugby-bal dan?” Oh, ja. Dan kom je erachter, met de juiste vragen, dat het een limiting belief is, maar je weet ze zelf niet.

Dus ik zei: “Wat zijn overtuigingen van jou in het algemeen?” En toen begon ze met opnoemen: “Met ruzie bereik je niks. Door liefde te geven komt het altijd goed. Ik ben niet
toevallig op aarde, iedereen heeft een missie. Ik wil laten zien dat je met liefde en positiviteit heel ver komt.”
Maar ik zei “Dat zijn niet echt de beperkende overtuigingen naar waar we op zoek zijn. Deze overtuigingen zitten hier, in het licht. Die kun je gewoon zien en die kun je zo opnoemen.” Ik zei “de beperkende overtuigingen van jou, die zitten daarboven, op zolder. Die heb je al lang geleden verzameld, ergens opgepikt. En geprogrammeerd in je brein, en dat zie je voor waarheid. Je ziet ze zelf niet meer. Ze zijn uit je zicht, in je blinde vlek, of op je donkere zolderkamer.”

Dus ik nodigde haar uit om daar eens naar te kijken. Wat eerlijker te zijn en dieper te kijken naar binnen. Naar haar beperkende overtuigingen. Dus toen klom ze de trap op, naar haar zolderkamer. Maar op een zolderkamer is het donker. Vaak is het licht kapot. Je ziet niks meer. Dus neem een zaklamp mee. En die zaklamp, dat kan een coach zijn. Door de juiste vragen te stellen, schijnt de coach licht op jouw ‘limiting beliefs’.
Dus ze nam de zaklamp mee en ze ging naar boven, de trap op. En weer stelde ik haar de vraag: “Wat zie je nu?” En ze bleef bovenaan de trap staan. En ze keek een beetje rond.
“Nou ik zie nu ook ‘als iemand mij aardig vindt, dan geven ze mij hulp’. Daar geloof ik ook in, zie ik. En ik zie ook ‘je mag niet schreeuwen.”

– “En wat nog meer? Gebruik eens je zaklamp.”

“Ehmm, ja, ‘Je mag geen lelijke dingen tegen elkaar zeggen’, zie ik. ‘Je mag mensen in hetopenbaar niet kwetsen, zie ik. ‘Controle is veilig’, zie ik hier liggen.”
Zo kwam ze steeds dieper bij haar beperkende overtuigingen.

“Okay, ga eens verder naar boven. Wat zie je nog meer?”

“Ik zie ‘Mensen die alles negatief zien, zijn ziek in hun geest. En ‘mensen die de controle over hun eigen gevoelens niet kunnen houden, zijn labiel.”
En toen schrok ze een beetje. En toen zei ze: “Ja, nou misschien is het uit de weg gaan van discussies niet echt de issue. Misschien is er iets anders aan de hand. En eigenlijk werk ik er de laatste tijd ook wel goed aan. Ik ga discussies niet uit de weg ik ga ze wel goed aan. En eigenlijk ben ik de laatste tijd wel erg verbeterd. Dus laten we naar beneden gaan.”

Dus ze wilde al de trap aflopen, maar ik zei “Nee, nee, de laatste sessies zei je, dat je vaak je kop in het zand steekt; struisvogelpolitiek. Dat je vaak bij sommige collega’s de deur
dichtdoet; ze negeert, iedereen te vriend wilt houden. Dus volgens mij moeten we juist nu doorgaan. Nu we deze dingen ontdekken. Dus ik stuurde haar weer de trap op. Met de
zaklamp. Om te kijken wat er nou nog meer is, in die donkere hoeken van je bovenkamer.

Dus we klommen weer de trap op.

En zoals je kunt zien, hier achter me, in de zolder, liggen allemaal dingen van vroeger.
Dingen waarvan je niet meer wist dat je die had. Dingen die je niet meer gebruikt of wilt gebruiken. Maar je sleept ze wel mee. Dus ik zei: “schijn eens met dat zaklampje hier rond.
Wat zie je allemaal? Wat verstopt is, uit het daglicht.”
En toen kwam ze op dingen… “Ja, discussies, als ik die uit de weg ga, eigenlijk ben ik dan bang. Ik ben bang dat ik met mijn mond vol tanden kom te staan. Ik ben bang dat ik de
controle verlies. Dat het escaleert. Ehmm, dat ik als een Tokkie uit m’n dak ga. Dat ik geen gelijk krijg. Daar ben ik eigenlijk bang voor. En dat ik uit boosheid niet meer correct ga
handelen.”

En toen namen we even een break. Toen kwamen de echte angsten naar boven. De echte overtuigingen. De angsten en overtuigingen die verstopt waren in die zolderkamer. Maar
toch, na die break, nodigde ik haar uit om echt nog eens wat dingen opzij te zetten en goed te gaan kijken, eerlijk te zijn. “Waar zit nou je angst? In dat hele donkere hoekje daar
achterin. Wat zit daar?”
En achterin, verborgen. Die limiting beliefs. Die overtuigingen, die gedachtes. Toen kwam er iets moois naar boven, iets heel eerlijks en authentieks. Ze zei: “Ja, als dat gebeurt, als ik uit mijn dak ga in zo’n discussie, als ik de controle verlies, dan ben ik niet meer de persoon die altijd slim is, die bemiddelt. He? Ik wil graag de persoon zijn, die je niet zomaar uit de
controle haalt. Die niet schreeuwt. Die altijd koel blijft. Ik wil altijd stabiel zijn, als een baksteen. Ik ben zo bang dat ik mijn image verlies. Dat ik mijn eigen gevoelens niet kan
managen. Dan voel ik me een nietsnut. Dan ben ik niet meer sterk en bijzonder. Dan ben ik niet meer hoog. Dan ben ik niet meer de muur waarop mensen leunen. Die de controle
houdt. Die de boel bij elkaar houdt. He? Van: Deze persoon krijg je niet zomaar omver. Die huilt nooit. Die is sterk.

En dat was de image die zij probeerde op te houden. De sterke persoon die nooit huilt, die de controle heeft over haarzelf en haar emoties. Wow! En toen ze dat had uitgesproken,
toen dat aan het licht was gekomen, met de zaklamp, toen viel er een last van haar schouders. Dat hoeft dus niet meer.

Dus: wil jij op zoek naar je beperkende overtuigingen? Ja, dan moet je echt diep gaan kijken.
In de donkere hoekjes waar je normaal niet kijkt. En ja, het beste is gewoon om te werken met een coach. Die juist met jou in die donkere hoekjes kijkt met jou. Om te kijken wat jou
nou eigenlijk tegenhoudt. Succes!

Deel deze post met video met een vriend, of vriendin die hier wat aan kan hebben. En zodat ik ook zichtbaar word in jouw netwerk. Of schrijf een comment hieronder, onder de video. Helpt ook.

Over de schrijver
Reactie plaatsen

TalentFirst gebruikt cookies