Geen categorie

Beperkende overtuigingen opruimen

Beperkende overtuigingen opruimen

Ik zit hier onderaan een trap bij een zolder. Een hele donkere zolder. En ik zal zo vertellen waarom. Ik werk met mijn cliënten namelijk vaak met beperkende overtuigingen; “limiting beliefs”, die hen tegenhouden hun doelen te bereiken. En ik had laatst een cliënt, en ik heb al een paar sessies met haar gehad, en in deze sessie wilde ze weten, erachter komen, waarom zij altijd discussies uit de weg gaat. Waarom ze die altijd ontwijkt.
Dus ik zei, ja, laten we eens kijken naar jouw beperkende overtuigingen. Maar ja, beperkende overtuigingen die vind je niet zomaar. Het is namelijk de overtuiging “een bal is
rond”. Ja, is dat een limiting belief? Pas als ik een vraag stel als, “En een rugby-bal dan?” Oh, ja. Dan kom je erachter, met de juiste vragen, dat het een limiting belief is, maar je weet ze zelf niet.

Dus ik zei: “Wat zijn overtuigingen van jou in het algemeen?” En toen begon ze met opnoemen: “Met ruzie bereik je niks. Door liefde te geven komt het altijd goed. Ik ben niet
toevallig op aarde, iedereen heeft een missie. Ik wil laten zien dat je met liefde en positiviteit heel ver komt.”
Maar ik zei “Dat zijn niet echt de beperkende overtuigingen naar waar we op zoek zijn. Deze overtuigingen zitten hier, in het licht. Die kun je gewoon zien en die kun je zo opnoemen.” Ik zei “de beperkende overtuigingen van jou, die zitten daarboven, op zolder. Die heb je al lang geleden verzameld, ergens opgepikt. En geprogrammeerd in je brein, en dat zie je voor waarheid. Je ziet ze zelf niet meer. Ze zijn uit je zicht, in je blinde vlek, of op je donkere zolderkamer.”

Dus ik nodigde haar uit om daar eens naar te kijken. Wat eerlijker te zijn en dieper te kijken naar binnen. Naar haar beperkende overtuigingen. Dus toen klom ze de trap op, naar haar zolderkamer. Maar op een zolderkamer is het donker. Vaak is het licht kapot. Je ziet niks meer. Dus neem een zaklamp mee. En die zaklamp, dat kan een coach zijn. Door de juiste vragen te stellen, schijnt de coach licht op jouw ‘limiting beliefs’.
Dus ze nam de zaklamp mee en ze ging naar boven, de trap op. En weer stelde ik haar de vraag: “Wat zie je nu?” En ze bleef bovenaan de trap staan. En ze keek een beetje rond.
“Nou ik zie nu ook ‘als iemand mij aardig vindt, dan geven ze mij hulp’. Daar geloof ik ook in, zie ik. En ik zie ook ‘je mag niet schreeuwen.”

– “En wat nog meer? Gebruik eens je zaklamp.”

“Ehmm, ja, ‘Je mag geen lelijke dingen tegen elkaar zeggen’, zie ik. ‘Je mag mensen in hetopenbaar niet kwetsen, zie ik. ‘Controle is veilig’, zie ik hier liggen.”
Zo kwam ze steeds dieper bij haar beperkende overtuigingen.

“Okay, ga eens verder naar boven. Wat zie je nog meer?”

“Ik zie ‘Mensen die alles negatief zien, zijn ziek in hun geest. En ‘mensen die de controle over hun eigen gevoelens niet kunnen houden, zijn labiel.”
En toen schrok ze een beetje. En toen zei ze: “Ja, nou misschien is het uit de weg gaan van discussies niet echt de issue. Misschien is er iets anders aan de hand. En eigenlijk werk ik er de laatste tijd ook wel goed aan. Ik ga discussies niet uit de weg ik ga ze wel goed aan. En eigenlijk ben ik de laatste tijd wel erg verbeterd. Dus laten we naar beneden gaan.”

Dus ze wilde al de trap aflopen, maar ik zei “Nee, nee, de laatste sessies zei je, dat je vaak je kop in het zand steekt; struisvogelpolitiek. Dat je vaak bij sommige collega’s de deur
dichtdoet; ze negeert, iedereen te vriend wilt houden. Dus volgens mij moeten we juist nu doorgaan. Nu we deze dingen ontdekken. Dus ik stuurde haar weer de trap op. Met de
zaklamp. Om te kijken wat er nou nog meer is, in die donkere hoeken van je bovenkamer.

Dus we klommen weer de trap op.

En zoals je kunt zien, hier achter me, in de zolder, liggen allemaal dingen van vroeger.
Dingen waarvan je niet meer wist dat je die had. Dingen die je niet meer gebruikt of wilt gebruiken. Maar je sleept ze wel mee. Dus ik zei: “schijn eens met dat zaklampje hier rond.
Wat zie je allemaal? Wat verstopt is, uit het daglicht.”
En toen kwam ze op dingen… “Ja, discussies, als ik die uit de weg ga, eigenlijk ben ik dan bang. Ik ben bang dat ik met mijn mond vol tanden kom te staan. Ik ben bang dat ik de
controle verlies. Dat het escaleert. Ehmm, dat ik als een Tokkie uit m’n dak ga. Dat ik geen gelijk krijg. Daar ben ik eigenlijk bang voor. En dat ik uit boosheid niet meer correct ga
handelen.”

En toen namen we even een break. Toen kwamen de echte angsten naar boven. De echte overtuigingen. De angsten en overtuigingen die verstopt waren in die zolderkamer. Maar
toch, na die break, nodigde ik haar uit om echt nog eens wat dingen opzij te zetten en goed te gaan kijken, eerlijk te zijn. “Waar zit nou je angst? In dat hele donkere hoekje daar
achterin. Wat zit daar?”
En achterin, verborgen. Die limiting beliefs. Die overtuigingen, die gedachtes. Toen kwam er iets moois naar boven, iets heel eerlijks en authentieks. Ze zei: “Ja, als dat gebeurt, als ik uit mijn dak ga in zo’n discussie, als ik de controle verlies, dan ben ik niet meer de persoon die altijd slim is, die bemiddelt. He? Ik wil graag de persoon zijn, die je niet zomaar uit de
controle haalt. Die niet schreeuwt. Die altijd koel blijft. Ik wil altijd stabiel zijn, als een baksteen. Ik ben zo bang dat ik mijn image verlies. Dat ik mijn eigen gevoelens niet kan
managen. Dan voel ik me een nietsnut. Dan ben ik niet meer sterk en bijzonder. Dan ben ik niet meer hoog. Dan ben ik niet meer de muur waarop mensen leunen. Die de controle
houdt. Die de boel bij elkaar houdt. He? Van: Deze persoon krijg je niet zomaar omver. Die huilt nooit. Die is sterk.

En dat was de image die zij probeerde op te houden. De sterke persoon die nooit huilt, die de controle heeft over haarzelf en haar emoties. Wow! En toen ze dat had uitgesproken,
toen dat aan het licht was gekomen, met de zaklamp, toen viel er een last van haar schouders. Dat hoeft dus niet meer.

Dus: wil jij op zoek naar je beperkende overtuigingen? Ja, dan moet je echt diep gaan kijken.
In de donkere hoekjes waar je normaal niet kijkt. En ja, het beste is gewoon om te werken met een coach. Die juist met jou in die donkere hoekjes kijkt met jou. Om te kijken wat jou
nou eigenlijk tegenhoudt. Succes!

Deel deze post met video met een vriend, of vriendin die hier wat aan kan hebben. En zodat ik ook zichtbaar word in jouw netwerk. Of schrijf een comment hieronder, onder de video. Helpt ook.

Paardencoaching ervaren: liefdevolle vastberadenheid

Paardencoaching ervaren: liefdevolle vastberadenheid

Ik kreeg de bijzondere gelegenheid om met het paar Change van collega Barend kennis te maken. Om te ervaren hoe deze werkvorm, Paardencoaching met hulp van een het paard Change, in zijn werk gaat. Ik was er benieuwd naar.

Barend ontving me op de naar heerlijke mest riekende boerderij. Direct was ik terug in mijn jeugdherinnering, van vakanties in Zeeland. Heerlijk.
Een vrachtwagen van de lokale ‘Shitgroup’ vervoerde de plaatselijke waar van A naar B en Barend schonk een kopje thee uit zijn meegebrachte thermoskan.
Eerst de voorbereiding.

De regels van paardencoaching

De regels van Paardencoaching werden me bijgebracht. Het ging over veiligheid, vertrouwen, respect voor het dier en de andere dieren. Serious business, zo werd me duidelijk.
Een paard weegt ruim 600 kilo, dus daar valt niet mee te sarren.

De vraag die ik centraal stelde was ‘Wat moet ik doen en wat moet ik laten bij de groei van TalentFirst’. Ik was benieuwd wat het paard me daarover te leren had.

We stapten de wei in, waar paarden uitgebreid aan het spelen waren. Een uitgelaten sfeer, ze leken blij dat ik er was.
Het paard van Barend, met de naam Change, lag zelfs uitgebreid te rollen op zijn rug. Helemaal in z’n element.
Wat doet dat met je? vroeg Barend. Ze zijn blij dat we er zijn, antwoordde ik.
Ik was ook blij er te zijn.

Trekken aan een levend paard

De kennismaking met Change verliep soepel. We snuffelden wat aan elkaar.
Maar toen Barend mij het touw gaf en opdracht gaf Change mee te nemen, leken Change en ik niet helemaal op 1 lijn te zitten.

Trekken aan een levend paard blijkt ook niet te werken. Change bepaalt, zo ontdek ik al snel.

Barend leert me hoe het wel werkt. Stand tall, laat duidelijk weten wat je wilt en wat de bedoeling is.
Net als in de het echte leven, legt Barend de metafoor. Hoe krijg je mensen mee?

In de grote bak leer ik hoe je liefdevol vastberaden kunt zijn: helderheid in wat je wil, wat de bedoeling is en van daaruit handelen.
Geen twijfel, vanuit je centrum, vol staan voor wat je wil.
Het werkt wonderwel, Change doet precies wat ik zeg en wil.

Zou die liefdevolle vastberadenheid in het echte leven ook werken?

In de kleine bak stuur ik Change op afstand aan, puur met mijn energie. Het werkt magisch.
Door voor of achter hem energiek gedrag te vertonen, kan ik hem laten rennen of stoppen.
Alsof je een afstandbediening hebt.
Ineens kijk ik anders aan tegen al die paardenmenners en temmers in het circus. Is het een trucje?

Wat ik leerde van Change is dat je met zachtheid anderen mee kunt krijgen, als je vanuit vastberadenheid handelt.
Gewoon duidelijk maken wat de bedoeling is, voorgaan zonder twijfel en corrigeren als het stokt.
Dat zou me wel eens heel veel op kunnen gaan leveren in de komende fase van TalentFirst.
Dank je wel, Change!

paardencoaching

Blog 8 van 21 – Webinar over burnout

Blog 8 van 21 – Webinar over burnout

Als je het leuk vindt, kun je hier het webinar met Albert over stress en werkgeluk terugkijken. Het was erg leuk om te doen en tof om ruim 300 mensen live van waarde te voorzien. Ook gaf het me weer meer inspiratie om meer te gaan doen met dit soort content in de toekomst; ik was al getriggerd door podcasts, maar ook het live filmen van een gezellig en inhoudelijk gesprek spreekt me aan. Mijn TGIM War-room is daar uitermate geschikt voor…

In mijn begin jaren van TalentFirst had ik een column op de online editie van Carp* waar ik allerlei HR managers aan de tand voelde. Dat gaf me direct een leuke positie en netwerk. Ik had een ingang en ook aanknopingspunten om door te praten met interessante marktpartijen. Dat model kan nog steeds prima werken. En bovendien kom ik goed tot mijn recht in luchtige, maar inhoudelijke gesprekken over het vak en wil ik mijn vernieuwende visie graag delen en verspreiden.

Anyway, dit webinar geeft alvast een voorproefje van wat mogelijk komen gaat!

 

 

 

Dit blog is er 1 in de serie van 21 blogs naar de theatershow Thank God It’s Monday, op 21 januari 2019.
Ben je er ook bij? Klik dan hier, het wordt geweldig!
Wil je een seintje als ik een nieuwe blog post, laat dan hier je naam achter:

100 gesponsorde stoelen werkzoekenden – TGIM blog 7 van 21

100 gesponsorde stoelen werkzoekenden – TGIM blog 7 van 21

Het is zo top om te weten dat we 1100 gasten zullen hebben in het Theater Amsterdam, op 21 januari.
De uitdaging is dat ze het nog niet allemaal weten, maar daar wordt aan gewerkt… 😉

Wat ook tof is, is dat we 100 stoelen sponsoren voor mensen die werkzoekend zijn en dientengevolge geen budget hebben hiervoor. Die mensen kunnen zich hier nomineren voor een gratis stoel. Ik kijk ook bij de vorige edities terug op mooie mensen, die juist door de show een boost of een klein stapje krijgen aangereikt om in actie te komen.

Daarnaast lopen er mooie acties om meer mensen te bereiken, we zijn lekker creatief:

  • Webinars voor nieuwe groepen mensen (bijvoorbeeld over burn out met Albert Sonnevelt), die mij of TalentFirst nog niet kennen.
  • Of joint promotions met partijen die bereik kunnen vergroten (zoals met MeerBusiness of JCI)
  • Goedkope kaarten in bulk verkopen die kunnen worden weggegeven
  • Combi deals, waardoor het nog aantrekkelijker wordt, bijvoorbeeld voor onze klanten

De komende dagen komen daar vast nog meer leuke invalshoeken bij. Dat is zo tof van dit proces, het nodigt echt uit om creatief te zijn en nieuwe mogelijkheden te exploreren.

Ondertussen natuurlijk ook druk met inhoud en vorm bezig van het project. Hard geoefend met pianist Coen, om de 2 nummers die ik zelf vertolk er in te krijgen. En met Femke gesproken vanochtend, die op het podium komt vertellen over hoe zij binnen een grote organisatie (Haven Amsterdam) carriere heeft gemaakt. Waarom dat leuk is en wat daarbij de geheimen zijn. Dat wordt boeiend, want voor veel mensen is de context van een grote organisatie de beste plek en hefboom om je dromen vorm te geven.

Het wordt allemaal steeds concreter.
Alleen heeft Matthijs van DWDD nog niet gebeld, dat wordt wel eens tijd!

Dit blog is er 1 in de serie van 21 blogs naar de theatershow Thank God It’s Monday, op 21 januari 2019.
Ben je er ook bij? Klik dan hier, het wordt geweldig!
Wil je een seintje als ik een nieuwe blog post, laat dan hier je naam achter:

BNers met burn-out – TGIM blog 6

BNers met burn-out – TGIM blog 6

Was me dit weekend even aan het verdiepen in BN-ers die in een burn-out hebben gezeten en daar openlijk over hebben gecommuniceerd. Dat zijn er meer dan ik had gedacht. Het rijtje ziet er zo uit:

  • Karin Bloemen, 
  • Frans Duits, 
  • Winston Gerschtanowitz, 
  • Mister Polska, 
  • Sophie Hilbrand, 
  • Charly Lownoise, 
  • Hugo Borst, 
  • Sylvana Simons, 
  • Manuel Venderbos, 
  • Katja Schuurmans, 
  • Pia Dijkstra, 
  • Angela Groothuizen, 
  • Aldith Hunkar, 
  • Alex Klaasen, 
  • Royston Drenthe, 
  • Marjon de Hond, 
  • Ilja Gort, 
  • Joop van der Ende, 
  • Sacha de Boer, 
  • Babette van Veen, 
  • Arko van Brakel, 
  • Huub Stapel, 
  • Sander Lantinga, 
  • Marco Borsato,
  • Remco Claassen,
  • Bibi Braaiman
  • dj Hardwell

Indrukwekkend, toch?

Heel leuk ook om samen met mijn Mastermind maatje Albert, een webinar te geven over dit onderwerp, op woensdag 9 januari. Waarschijnlijk ken je Albert van radio of televisie, waar hij regelmatig zijn expertise deelt over stress en burnout preventie. Hij schreef er meerdere boeken over en wordt gezien als dé kenner op dit gebied.

Deze gratis online workshop met Albert geef ik éénmalig. Als je erbij wil zijn schrijf je dan snel in en zet alvast de dag en tijd in jouw agenda;
Woensdag 9 januari a.s    om 20.00u

Vlogster Bibi deelt haar burn-out

Het webinar met Albert is een van de samenwerkingen om nieuwe doelgroepen aan te spreken. In de theatershow Thank God It’s Monday behandel ik het thema burn-out uitgebreid, aan de hand van Avicii. In de docu, die uitkwam voor zijn dood, is een bijzonder stukje als hij zich heeft verdiept in Jung. Zijn ogen worden geopend, omdat hij zich realiseert dat mensen gedragsvoorkeuren hebben en die van hem totaal niet aansluiten bij wat er van hem verwacht wordt. Da’s ongeveer het standaard recept voor een burn-out, zo blijkt ook in het verdrietige verhaal van zijn leven.

 

Dit blog is er 1 in de serie van 21 blogs naar de theatershow Thank God It’s Monday, op 21 januari 2019.
Ben je er ook bij? Klik dan hier, het wordt geweldig!
Wil je een seintje als ik een nieuwe blog post, laat dan hier je naam achter:

TGIM blog 5 – TGISaturday

TGIM blog 5 – TGISaturday

Uiteraard gaat het werk gewoon door in het weekend, daar hebben we de focus voor. Doorschrijven aan het persbericht en een aantal filmpjes opnemen voor in diverse partnermailings en voor op de website. Leuk om zomaar collega Guido op kantoor aan te treffen, die ook met filmen aan het experimenteren is en mij heeft geholpen bij het schieten van wat multi camera beelden. Gewoon lekker werken op de zaterdag, omdat het leuk is.

 

De middag stond in het teken van de Amsterdam Light Festival, wat we traditiegetrouw met een bevriend gezin bewonderen. Ditmaal in een arrangement van een dikke lunch thuis, tot het donker was. Dan op de fiets de route langs, met een break in Schiller op het Rembrandtsplein. Vervolgens verder op de fiets in het inmiddels natte Amsterdam en naar huis voor nog een lekker bordje pasta. Supergezellig!

Na nog een poging tot een beetje werken, toch maar gezellig vroeg het bed in gedoken met een man die Ove heet. Tenminste, met een film met die titel met een vrouw die Wien heet.

 

Dit blog is er 1 in de serie van 21 blogs naar de theatershow Thank God It’s Monday, op 21 januari 2019.
Ben je er ook bij? Klik dan hier, het wordt geweldig!
Wil je een seintje als ik een nieuwe blog post, laat dan hier je naam achter:

Omringd door inspiratie – TGIM blog 4

Omringd door inspiratie – TGIM blog 4

Focus. Dat is het toverwoord.
De afgelopen weken en de komende 2,5 week heb ik totale focus. En dat voelt goed. Maar is ook een beetje saai.
Hoewel, deze vrijdagavond zit ik in de library-bar van het Ambassade hotel op de Herengracht in Amsterdam, te werken aan de tekst van een van de songs die ik ga vertolken. Om klaar te zijn voor de try-out van aanstaande maandag.

Wat mot mot. A man’s got to do what a man’s got to do. En het voelt goed om hier te zitten, omringd door alle boeken van schrijvers die hier hebben gelogeerd en een eerste druk hebben achtergelaten. Zo’n vijfduizend totaal inmiddels. Zal ik ze vertellen dat ik ook 9 boeken op mijn naam heb staan? Of zal ik gewoon bij de lancering van mijn 10e een kamer boeken. Wel zo straight.

Vandaag zowel strategisch werk gedaan voor de commerciële kant van de theatershow Thank God It’s Monday, als ook het beter handwerk.

Nog steeds op zoek naar de optimale hefboom, had ik een koffieafspraak met een vriend die de koning is van de hefboom. Hij gelooft in de 1 urige werkdag, door precies het juiste te doen, maar dan ook alleen het juiste. Daar gaat veel denkwerk aan vooraf, om te weten wat het juiste is. Helemaal in de lijn van het boek The One Thing, maar dan heel dichtbij en in de praktijk.

De man tennist 370 keer per jaar en leest in datzelfde jaar ook nog eens 150 romans. Dat zijn volgens hem beiden landelijke records en ik geloof hem direct. Hij is daarnaast bovengemiddeld vermogend en heeft een aantal uitstekende inkomstenbronnen, uit verhuur en ontwikkeling van onroerend goed. Voor mij de juiste man om te vragen wat hij zou doen om in korte tijd zoveel mogelijk mensen te bereiken voor het event.

Hij raadt me de nieuwjaarsborrels aan die nu overal in de stad plaatsvinden, van gemeente, kamer van koophandel en ondernemersverenigingen. Daar gewoon even het woord pakken (“er staat altijd een geluidsinstallatie en een microfoon”) en bedrijven charteren om pakketten kaarten te kopen. Briljant idee, toch?

Om media exposure te realiseren, zijn we aan een persbericht en een mail aan redacties aan het bouwen. Daarvoor trekken we het verhaal breder dan alleen het event, Met TalentFirst en Thank God It’s Monday doen we natuurlijk veel meer. Voor werknemers en werkgevers zijn we immers al 18 jaar de go-to partij als het gaat om talenten, droombanen, werk leuker maken en het worden van een ‘great place to work’.

Tijd om de bescheidenheid af te werpen en er vol in te gaan staan.

Dit weekend verder schaven, met hulp van wat experts en meelezers, zodat we maandag vol de wereld in kunnen, als iedereen weer aan t werk gaat. Dan hebben we nog twee weken.
Nu snel door schrijven aan dat nummer…

 

Dit blog is er 1 in de serie van 21 blogs naar de theatershow Thank God It’s Monday, op 21 januari 2019.
Ben je er ook bij? Klik dan hier, het wordt geweldig!
Wil je een seintje als ik een nieuwe blog post, laat dan hier je naam achter:

Pagina 1 van 712345...Minst recente »